Inventaris

Witherendreef 2 (Overijse)
Het hof werd gebouwd in 1958, de parochiezaal ten westen werd bij deze werken aangepast zodat het er een stilistisch geheel mee vormt, in de oorspronkelijke ommuring van de pastorietuin bevinden zich nog twee 19de-eeuwse kapellen, enkele lindes en altijd groene heesters. Een rij paardenkastanjes markeert de grens met het kerkperceel.

Zandblauwtjeslaan 6 (Overijse)
De modernistische bungalow, tussen 1973 en 1976 ontworpen door het architectenkoppel Jean-Pierre Blondel en Odette Filippone, werd gerealiseerd in opdracht van de familie Muir. De woning is ingeplant op een bebost hellend terrein in een nieuwe residentiële verkaveling die zich ontwikkelde vanaf de jaren 1970 op de grens met Hoeilaart.

Galmaarden, Herne, Tollembeek (Pajottegem)
De Mark komt uit het zuiden, nabij Edingen, en slaat ter hoogte van Tollembeek in westelijke richting af. Waarschijnlijk liep deze rivier oorspronkelijk naar het noorden. De Mark is nog steeds een belangrijke bijrivier van de Dender en heeft in het landschap een tamelijk diepe en brede vallei uitgeschuurd. Het landschap van de alluviale vallei wordt volledig ingenomen door graslanden, omzoomd door houtkanten en door aanplantingen van canadapopulieren. Ter hoogte van Tollembeek is in de vallei een parallel grachtensysteem aanwezig.

Herfelingen (Pajottegem)
Boerenhuis met anderhalve verdieping, zes traveeën en een zadeldak uit de tweede helft van de 19de eeuw.

Herfelingen, Herne (Pajottegem), Heikruis (Pepingen)
Ter Rijst ligt tussen Herne en Halle, langs de steenweg Asse-Edingen. Het Bos ter Rijst, een onderdeel van het boscomplex Strihoux, onderging sinds het einde van de 18de eeuw nagenoeg geen veranderingen op landschappelijk vlak. Door het bosgebied stroomt de Hernebeek. In de nabijheid ligt een aantal grote hoeven, waaronder Ter Rijst en Te Nanove, temidden een heuvelend agrarisch landschap.

Herne (Pajottegem)
De geknotte eik (Quercus robur) staat op een talud midden een blok akkerland omsloten door de Warlokkestraat in het noorden, de Waardestraat in het zuiden en de Steenweg Asse in het oosten. In het noorden ligt de Tenbroekbeekvallei, in het zuiden de Rifrafbeekvallei. De solitaire boom heeft een knothoogte van drie meter en de totale hoogte is tien meter.

Kester (Pajottegem)
L-vormig opgekocht hoevetje uit de 19de eeuw, vermeldenswaardig omwille van de ligging.

Kester (Pajottegem)
Op het erf van het Reepinghens huizeken zijn nog waardevolle sporen van traditionele erfbeplantingen aanwezig. Aan de straatzijde van het vakwerkhuis staan twee op stam gezette meidoorns. Ze zijn uitgegroeid tot klein boompjes met stamomtrekken van 70 en 130 cm, een totale hoogte van 5,5 en 13 meter en een kruin met een doormeter van 5 en 7 meter. Deze traditionele beheersvorm was vooral bedoeld voor het aanmaken van rechte stammetjes, nuttig voor bepaalde toepassingen zoals gerief- of constructiehout.

Kester (Pajottegem), Beert, Bellingen, Bogaarden, Heikruis, Pepingen (Pepingen)
Leemgronden zijn kenmerkend in dit sterk heuvelend landschap ten zuiden van Pepingen, met holle wegen en ruggen tot 70 meter hoog en meer, met verschillende beken die tot het Zennebekken behoren. Naast Bogaarden en Bellingen omvat het afgebakende gebied ook de gehuchten Hoesnaeke, Geiling, Plutsingen, Teleweide en Terheugen. De boerderijen van waaruit in de 18de eeuw het gebied werd uitgebaat, bestaan nog en zijn nog in bedrijf. Bellingen is een landelijke dorp zonder echte kern maar met een aantal Brabantse vierkantshoeves aan de Roskambeek. Het dorpsgezicht is er de laatste 150 jaar nagenoeg niet gewijzigd. Het Moeliebos is een typisch voorbeeld van de bron- en beekbegeleidende bosjes in de leemstreek.

Aerebeekstraat (Pajottegem)
De kapelboom staat bij een pijlerkapel op de hoek van een veld, omringd door twee zitbanken. De kleine bakstenen wegkapel met pannen zadeldak bevindt zich net voor de solitaire opgaande linde met een omtrek van meer dan vier meter.