Inventaris

Marktplein 6 (Pajottegem)
Rijhuis van vier traveeën met twee en een halve verdieping en een zadeldak (mechanische pannen), uit de 19de eeuw.

Marktplein 7 (Pajottegem)
Rijhuis van vier traveeën met twee en een halve verdieping en een zadeldak (kunstleien), gedateerd OLM/1800 op de deursluitsteen.

Marktplein 8 (Pajottegem)
Gelijkaardig en vermoedelijk terzelfder tijd als nr. 6 gebouwd dorpshuis uit begin 19de eeuw, in de oorspronkelijke toestand bewaard.

Matteketse 1 (Pajottegem)
Bakstenen gebouwen onder zadeldaken, daterend uit einde 18de eeuw. Inrijpoort onder houten latei, afgedekt met een mansardedak.

Matteketse 4 (Pajottegem)
U-vormige hoeve uit midden 19de eeuw, bestaande uit drie bakstenen vleugels met zadeldaken, afgewerkt met aandak, vlechtingen, topstuk en arduinen schouderstukken.

Meidoornstraat 21 (Pajottegem)
Gesloten hoeve met boerenhuis van 1926, doch oudere hoevegebouwen. Een overluifelde inrijpoort geeft toegang tot het geplaveid erf.

Molenveldbaan (Pajottegem)
Arduinen kapel daterend van 1792 naar het chronogram.

Monseigneur Abbeloosstraat 4, 4A-B (Pajottegem)
Boerenburgerhuis opgetrokken in baksteen met licht uitzwenkende, leien zadeldaken.

Mottenbergstraat (Pajottegem), Brusselbaan, Plutsingenstraat (Pepingen)
De Brusselbaan en de Plutsingenstraat vormen een wegenstelsel dat zich in het reliëf heeft ingesneden. De houtkant bevindt zich op een steil talud van de holle weg. Verschillende soorten die in de houtkant voorkomen worden als hakhout beheerd. De houtkant bestaat onder andere uit rode kornoelje (Cornus sanguinea), gewone hazelaar (Corylus avellana), gewone es (Fraxinus exelsior), grauwe abeel (Populus canescens (x)) (grauwe abeel), ratelpopulier (Populus tremula), zoete kers (Prunus avium), zomereik (Quercus robur), ruwe iep (Ulmus glabra ), Hollandse iep (Ulmus hollandica (x)) en gladde iep (Ulmus minor).

Munkbaan 1-2, 1A (Pajottegem)
Tweeledige opper- en neerhofstructuur met sporen van een ringgracht verwijzend naar de motte-origine, gelegen op de linkeroever van de Mark, op de grens met Galmaarden. Het landgebruik bleef ongewijzigd sinds de 19de eeuw. Knotwilgenrijen en meidoornhagen markeren de historische percelering.