Inventaris

Vlezenbeeklaan 33-35 (Sint-Pieters-Leeuw)
Achttiende-eeuws hoevecomplex met boerenwoning, stallen met jaarankers 1759 en een ruime schuur met open wagenhuis, aan de straat ligt het poortgebouw met jaartal 1767 opgenomen in de omheiningsmuur.

Wandelingstraat 50 (Sint-Pieters-Leeuw)
Kleine woning met bijhorende vijvers, baksteenbouw van drie traveeën en één bouwlaag onder overkragend schilddak, kadastraal ingetekend in 1887.

Weerstandsplein (Sint-Pieters-Leeuw)
West-oost-georiënteerde kerk met neoromaanse reminiscenties uit de late jaren 1930, naar ontwerp van pater Leo Vendelmans.

Weverijstraat 5 (Sint-Pieters-Leeuw)
Vrij strakke volumes van baksteen onder platte daken, gevels gemarkeerd door rechthoekige spaarvelden met aflijnende tand- en/of boogfriezen, kadastraal ingetekend in 1902.

Wilderkasteellaan (Sint-Pieters-Leeuw)
't Hof te Wilre wordt vermeld sedert 1546; op de Poppkaart (midden 19de eeuw) is het nog omringd met een brede vierkante ringgracht met ingangsgebouw. Het woonhuis in bak- en zandsteenstijl, gemarkeerd door een toren, klom op tot de 17de eeuw, eerste kwart van de 18de eeuw.

Wittehoedstraat 1C, 2-7, 8-10, 11-22, 23 (Sint-Pieters-Leeuw)
Onderkelderde rijhuizen met bakstenen lijstgevels met licht gevarieerde decoratieve uitwerking, twee traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak, op het kadaster ingetekend in 1898 en 1909.

Zeypestraat 6 (Sint-Pieters-Leeuw)
Kleine gesloten hoeve met gebouwen uit de tweede helft van de 18de eeuw, de 19de en recenter, gegroepeerd rondom een klein eertijds geplaveid, geasfalteerd erf.

Zuundallaan 35 (Sint-Pieters-Leeuw)
Voorheen omgracht, onderkelderd landhuis op rechthoekige plattegrond in traditionele bak- en zandsteenstijl, opklimmend tot de zeventiende eeuw.

Zuundallaan 37 (Sint-Pieters-Leeuw)
Sterk gerenoveerde baksteenbouw, in oorsprong minstens opklimmend tot de achttiende eeuw.

Brustem (Sint-Truiden), Bommershoven, Borgloon, Hendrieken, Hoepertingen, Piringen, Rijkel, Voort (Tongeren-Borgloon)
In de Romeinse periode werd er een uitgebreid wegennetwerk uitgebouwd om de steden met elkaar te verbinden en de agrarische gebieden te ontsluiten. Van dit netwerk bleven verschillende delen bewaard waaronder het vermoedelijke tracé van de voormalige Romeinse weg of heirbaan van Tongeren-Tienen-Cassel-Boulongne. Deze weg, ook Romeinse kassei of Oude kassei genoemd, is voor het grootste gedeelte nog als weg bruikbaar en is elders overgeleverd als perceelsgrens. Op kaart gezien vormt de Romeinse weg een zeer rechtlijnig traject van oost naar west. Het doorsnijdt verschillende heuvelruggen en -toppen waardoor het op vele plaatsen ingesneden is en een holle ligging kent met hoge bermen met houtkanten. Vanaf de weg zijn vele vergezichten naar de omgeving mogelijk.