Inventaris

Lagen Heirweg 9 (Laarne)
De huidige hoevegebouwen met paardenmelkerij zijn op het neerhof van de omgrachte site gelegen. Het boerenhuis met kern uit de tweede helft van de 18de eeuw en aanpalende stallen. Dubbele dwarsschuur met een opvallend volume uit 1839. Toegangspoort van het type alleenstaand overzolderd poortgebouw in bak- en zandsteenbouw van laatmiddeleeuwse oorsprong en vermeld in een document van 1544. Aanpalend weiland, twee toegangsdreven en onverharde voetweg.

Mellestraat (Laarne)
De Achterdreef en de Paardedreef getuigen van de vroegere planmatige aanleg van de omgeving van het kasteel (vroeger kasteeldomein) en kunnen aldus tot belangrijke historische componenten van de kasteelsite worden gerekend.

Lanaken, Neerharen (Lanaken)
Het kasteel van Hocht en Hochterbampd zijn - enigszins geïsoleerd - gelegen nabij de Maas. Begin 19de eeuw werd hier parallel met de Maas de Zuid-Willemsvaart getrokken, in de jaren 1930 volgde de aanleg van het Verbindingskanaal Briegden-Neerharen. De smalle sluis van Neerharen oogt spectaculair gezien het hoogteverschil van bijna 10 m. Het kasteel van Hocht is in oorsprong een abdij, eind 12de eeuw gesticht door de heren van Pietersheim. De omgeving van de abdij-, nu kasteelsite, wordt ingenomen door akkers, (laagstam)boomgaarden en enkele weiden, hier en daar afgelijnd door bomengordels. Aan de overzijde van de Zuid-Willemsvaart ligt de uiterwaard Hochterbampd waarvan de naam verwijst naar de beemden (vochtige weilanden) van het voormalige Hocht. Delen van het gebied zijn laag gelegen zodat ze regelmatig overstromen bij hoogwater van de Maas.

Hocht 2-4 (Lanaken)
De Sint-Agatha-abdij van Hocht wordt het eerst vermeld circa 1186 als Predium de Huckte. Van het abdijcomplex resteren thans de ruïnes van het kerkkoor, het abdissenkwartier, het huidige kasteel, het poortgebouw, de aalmoezenierswoning, de hoeve en de watermolen.

Kattestraat 18 (Langemark-Poelkapelle)
De naam Boskasteel verwijst naar het Houthulstbos, ten noorden van de hoeve. Dit erg uitgestrekte bos omsloot in de 19de eeuw deze toen onbebouwde plek. Rond 1850 bevond zich even ten noorden wel een kasteel met kleine hoeve. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd dit kasteel – soms op minder dan een kilometer van het front gelegen – vernield. In 1924 werd de ontvangen oorlogsschade geïnvesteerd in de ex situ bouw van een grote modelhoeve in plaats van de wederopbouw van het kasteel met kleine hoeve. Met notelaars afgezoomde dreef als erftoegang.

Grote Steenweg 17 (Lede)
Grote gesloten hoeve, gelegen in een zacht golvend, beboomd landschap, met populierendreef vanaf de Steenweg. Witgeschilderde hoevegebouwen van diverse volumes onder zadeldaken, gegroepeerd rondom een deels gebetonneerde en onverharde binnenplaats.

Kasteeldreef (Lede)
Het Koninklijk Instituut van Mesen omvatte een indrukwekkend gebouwencomplex gelegen in een park met vijver met tuinbruggen en parkdreef en met een hoge bakstenen ommuring die oorspronkelijk de Kasteeldreef en -straat, de Markizaat- en Stationsstraat aflijnde. Een deel van het 18de-eeuwse landhuis werd als ruïne geconsolideerd. De stallen in het verlengde van de oranjerie bleven bewaard alsook enkele resten van omheiningsmuren. In het park voorts nog tuinbruggen, kettingpalen en een fruitmuur rond de voormalige moestuin.

Kasteeldreef (Lede)
Het westelijke deel van een cirkelvormig pad aan de buitenkant van het park werd beplant met een beukendreef. De lijnaanplantingen staan zes meter uit elkaar en de bomen in de rijen zijn geplant met een plantafstand van vier meter. Deze beeldbepalende dreef voorziet in een lommerrijke wandeling.

Hulstsestraat 1 (Lendelede)
Historische hoeve Goed ten Hove, bestaande uit een boerenhuis uit 1926 en begin-20ste-eeuwse hoevegebouwen op een site met oostelijk walgrachtrestant, die minstens opklimt tot het begin van de 16de eeuw. Losstaande roodbakstenen hoevegebouwen in een vierkante constellatie rond het erf.

Winkelsestraat 65 (Lendelede)
Hoeve voornamelijk bestaande uit 20ste-eeuwse hoevegebouwen, op een site opklimmend tot de 18de eeuw. De hoeve wordt reeds afgebeeld op de Ferrariskaart (1770-1778). Op het primitief kadasterplan (circa 1830) weergegeven als driewoonst, in eigendom van weduwe Abeel en de familie Lutten.