Inventaris

Provincieweg 109b (Herzele)
Boerenburgerhuis van het dubbelhuistype met twee bouwlagen van zes traveeën onder zadeldak, uit de 19de eeuw. Verankerd gebouw van baksteen met beraapte voorgevel op gecementeerde plint.

Wijteveldstraat 14 (Herzele)
Aaneengesloten rij arbeidershuisjes van het enkelhuistype van twee traveeën met één bouwlaag onder zadeldak, uit de tweede helft van de 19de eeuw.

Brielstraat 36 (Herzele)
Hoeve gelegen op een hoogte, in een golvend beboomd landschap, met ten noorden, uitzicht op Hillegemdorp. Bakstenen gebouwen van één bouwlaag onder pannen zadeldaken, uit de 19de eeuw, gegroepeerd rondom een deels gekasseide binnenplaats met tuin. Rondom liggen weilanden en een boomgaard.

Diepestraat 21, 21a (Herzele)
Grote hoeve gelegen in een open, lichtgolvend landschap. Witgeschilderde bakstenen gebouwen op gepikte plinten onder aaneengesloten pannen zadeldaken, gegroepeerd rondom een gekasseide en geasfalteerde binnenplaats met vaalt; jaartal 1782 op gevelsteen in de zijpuntgevel van de stalvleugel, grosso modo geldig voor alle hoevegebouwen.

Kloskensstraat 20 (Herzele)
Voorheen gesloten hoeve; heden verwaarloosde en deels gesloopte gebouwen gegroepeerd rondom een erf met tuin en gekasseid pad.

Ledebergstraat 117 (Herzele)
Voormalige pastorie gelegen in deels ommuurde tuin. Dubbelhuistype met één bouwlaag van vijf traveeën onder steil gebogen zadeldak, daterend van 1750, jaartal aangebracht op cartouche boven de deur van de voorgevel.

Perrestraat 16 (Herzele)
Boerenhuis met voortuintje met heg. Dubbelhuistype met anderhalve bouwlaag van vijf traveeën onder zadeldak, uit de 19de eeuw.

Provincieweg 430 (Herzele)
Verwaarloosde semi-gesloten hoeve met deels gesloopte dienstgebouwen, gegroepeerd rondom een gekasseid en geplaveid erf.

Provincieweg 311 (Herzele)
De boerenwoning van de historische hoeve “Hof ten Dale” gaat in kern terug tot het midden van de 18de eeuw, met jaarsteen “1751”. Ook enkele 19de-eeuwse aanpassingen zijn waardevol.

St.-Mauritsplein 11 (Herzele)
Pseudobasiliek, gelegen op een hoogte met deels bewaard omringend, ommuurd kerkhof met graftekens. Eerste vermelding in 1147; afhankelijk van de abdij van Saint-Ghislain van circa midden 12de eeuw tot eind 17de eeuw. De plattegrond ontvouwt: een westtoren, een driebeukig schip met vijf traveeën, een koor met driezijdige sluiting, noordelijke en zuidelijke sacristie. Van de gotische kerk bleven bewaard: het koor, de middenbeuk en de westtoren. Verbouwing van de zijbeuken in de 18de eeuw, restauratie in 1898 onder leiding van architect Henri Geirnaert.