Inventaris

Remylaan 14 (Leuven)
De villa werd samen met het achterliggende koetshuis kadastraal geregistreerd in 1891 en gebouwd in opdracht van dokter Pouillon, een bedrijfsarts werkzaam bij de Wijgmaalse stijfselfabriek Remy. Dokter Pouillon was werkzaam in de Remyfabrieken tot aan de Eerste Wereldoorlog. De villa vormt een statig ensemble met de omringende tuin met monumentale bomen, van de weg afgesloten door bakstenen pijlers met ijzeren hekwerk, en het achter de woning gelegen koetshuis. Dit ensemble bleef bovendien gaaf bewaard, onder andere door de aanwezigheid van het originele schrijnwerk en hekwerk.

Rotselaarsesteenweg 85 (Leuven)
De voormalige Jezuïetenhoeve is één van de vier hoeves die oorspronkelijk gelegen waren langs de weg van Werchter naar Leuven (de huidige Henricus Wittebolsstraat met in het verlengde de Rotselaarsesteenweg). De hoeve heeft volgens onderzoek van E. Willekens een oorsprong in de eerste helft van de 17de eeuw en werd in de 18de eeuw in gebruik genomen door de jezuïeten. Het betreft een gesloten hoeve met woonhuis in de zuidwestelijke hoek, een poortgebouw in de noordwestelijke hoek, een haaks op de straat gelegen schuur in het noorden en een verbouwde stalvleugel op het zuiden. Het poortgebouw en het woonhuis worden langs de straatzijde verbonden door een recent volume.

Savoyestraat 6 (Leuven)
Voormalig woonhuis van burgemeester Leopold Vander Kelen, met resten van de westelijke vleugel van het voormalige Savoyecollege. Daarnaast rest van de vroegere collegegebouwen enkel nog de barokke poort.

Schrijnmakersstraat (Leuven)
Van het vroegere Drieuxcollege, verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog, resteert slechts de classicistische poort, deel van de nieuwbouw van het college in 1775.

Sint-Hubertusstraat 1 (Leuven)
Neoclassicistisch ensemble met monumentale, half vrijstaande herenwoning met oudere kern, een smalle voortuin met gietijzeren hekwerk, en een eenlaags poortgebouw, eveneens met oudere kern.

Sint-Jacobsplein 8 (Leuven)
Neoclassicistisch ensemble dat gevormd wordt door een monumentale herenwoning aan het Sint-Jacobsplein, een éénlaags bijgebouw, een koetspoort en een tuinmuur aan de Biezenstraat, en tot garage omgevormde stallingen.

Sint-Jansbergsesteenweg 95-97, 101-103, 107 (Leuven)
Het filosofisch instituut werd in 1925-1927 opgetrokken naar een ontwerp van de architect Theo Van Dormael. Het instituut werd met zijn bijgebouwen gebouwd in opdracht van de Franstalige jezuïeten, te midden van een groot (historisch) parkdomein gevat tussen de Sint-Jansbergsesteenweg, de Nijvelseweg en de tuinwijk Ter Elst. Een eclectische baksteenstijl werd aangewend voor de gebouwen, kenmerkend voor het oeuvre van Theo Van Dormael.

Stationsstraat 25-27 (Leuven)
De half vrijstaande dokterswoning werd volgens onderzoek van E. Willekens opgericht in 1906-1908 in opdracht van de Wijgmaalse stijfselfabriek Remy voor de arts Prosper Switters. De verlichte industrieel Edouard Remy en zijn opvolgers bouwden naast de stijfselfabriek langs de Vaart ook tal van woningen en gemeenschapsvoorzieningen in Wijgmaal voor de werknemers van de fabriek. De woning bleef erg gaaf bewaard, de tuinafsluiting en het achterliggende koetshuis dragen bij tot deze authenticiteit.

Tervuursesteenweg 236 (Leuven)
Dorpswoning gelegen op de grens van Bertem en Terbank, reeds weergegeven op de Atlas der Buurtwegen uit 1841. Uit de evolutie van het pand, zoals weergegeven door de kadastrale schetsen, blijkt dat het linkse gedeelte sinds 1848 ongewijzigd bleef. Dit diephuis wordt gekenmerkt door een 19de-eeuwse beschilderde, neoclassicistische gevel. De lagere aanbouw werd omstreeks 1900 verhoogd met een graanzolder.

Tiensesteenweg 275 (Leuven)
Het neoclassicistische Kasteel Maisin, vroeger gekend als villa Tops-Van Cutsem, dateert in kern van 1921-1922 en werd in 1950 uitgebreid door architect Lucien Spéder. Landschapsarchitect Léon Rosseels stond in voor de parkaanleg en integreerde de vroegere grensscheiding en het door zandontginningen gevormde grillige heuvellandschap in zijn aanleg.