Inventaris

Hoornzeelstraat 64 (Tervuren)
Rijhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak met links aansluitend poorttravee, omstreeks 1909 verbouwd tot huis met werkhuis.

Huldenbergstraat (Tervuren)
Oude zomerlinde centraal gesitueerd op een vijfsprong en vermoedelijk aangeplant in de eerste helft van de 18de eeuw met bijhorende veldkapel opgericht in 1863.

Hulststraat 118 (Tervuren)
Deze villa is een vrij eenvoudig voorbeeld van een serristenwoning van de tweede generatie. Ze werd opgetrokken in 1932 door landbouwer serrist Hippolyte Dehertog en is gelegen op hoogste punt van het perceel met achterin, de loodrecht op de Kapucienenstraat ingeplante, doch inmiddels verdwenen serres op de zuidelijk gerichte heuvelflank.

Ijzerstraat (Tervuren)
De kapel, opgericht in 1726 en uitgebreid in 1779, is gelegen op een omhaagd (beuk) perceel vlak tegen de grens met Overijse en bereikbaar via een gekasseid pad.

Ijzerstraat 25 (Tervuren)
Dorpswoning met cimornébekleding, kadastraal geregistreerd in 1928, rechts naast de woning twee serres met spitsbogige overkapping op een bakstenen voet.

Jezus Eiklaan 121-125, 125A (Tervuren)
Ruime neotraditionele kasteelhoeve, naar ontwerp van architect L. Spéder in meerdere fasen gebouwd tijdens het interbellum.

Jezus Eiklaan 88 (Tervuren)
Cottagevilla, gelegen in een ruime omringende tuin aan de straat omhaagd en toegankelijk via een overluifelde poort, kadastraal ingetekend in 1913.

Kapucienenstraat 17 (Tervuren)
Vrijstaande dorpswoning voorzien van een kleine voortuin met ijzeren afsluiting op gecementeerde bakstenen basis, geregistreerd in 1931.

Kapucijnendreef (Tervuren)
Het arboretum van Tervuren ontstond in 1902 op initiatief van de administratie Waters en Bossen, volgens het plan van de botanicus Charles Bommer en met de steun van de toenmalige koning Leopold II. Bijzonder aan dit arboretum is zijn geografische opbouw, in tegenstelling tot een klassiek arboretum dat de bomen per geslacht en familie rangschikt.

Kasteelstraat 1-2, Warande 2-3, 5 (Tervuren)
Hoefijzervormig stallen- en bediendecomplex met ten zuiden oranjerie, opgetrokken halverwege de 18de eeuw, later omgevormd tot Panquinkazerne.