Inventaris

Viséweg (Voeren)
De houtkant is aangeplant op het talud van de Viséweg en bestaat uit hakhout en opgaande bomen. Het hakhout omvat eenstijlige meidoorn, olm, gewone es en zomereik. De opgaande bomen bestaan uit zomereik. Er is een natuurlijke verrijking van gewone vlier, gewone hazelaar, gewone kardinaalsmuts en boswilg.

Vitschen (Voeren)
De gemengde houtkant bevindt zich op een talud tussen weilanden. De soortensamenstelling bestaat uit hakhout, knotbomen en opgaande bomen van gewone es, hakhout van zomereik, bosrank, eenstijlige meidoorn, iep, sleedoorn en lork. De houtkant werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het voorkomen van erosie en het vastleggen van het talud. Een andere functie van de houtkant was het gebruik van het hout als brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout of loofvoerdering. Het hakhoutbeheer is een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden gekapt of geknot.

Vitschen (Voeren)
De gemengde houtkant bevindt zich op een talud langs de Noorbeek. De soortensamenstelling bestaat uit hakhout en opgaande bomen van gewone es en zwarte els, gewone hazelaar, zomereik, eenstijlige meidoorn en sleedoorn. De houtkant vormt een eenheid met de beek en werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het voorkomen van erosie en het vastleggen van de waterloop. Een andere functie van de houtkant was het gebruik van het hout als brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout of loofvoerdering. Het hakhoutbeheer is een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden gekapt of geknot.

Akkerstraat, Astridlaan, Bergakker, Bergstraat, Konijnenbergpad, Renier Sniederspad (Vosselaar)
De Konijnenberg, een sikkelvormige duin, vormt het enige relict van het stuifduinencomplex in de omgeving van Beerse-Vosselaar. Op de duinrug zijn nog enkele laatmiddeleeuwse hakhoutstoven bewaard gebleven.

Wellen (Wellen)
Verwaarloosd parkje met enkele beeldbepalende bomen, bij een huis van 1877.

Dorpsstraat 63 (Wellen)
Verwaarloosd park van een leegstaand huis, met enkele vermeldenswaardige bomen, ontstaan midden 19de eeuw en aangepast in het interbellum.

Trockart 2 (Wellen)
Kasteeldomein met laat 19de-eeuws parkje in eenvoudige landschappelijke stijl met aansluitend parkbos, aangelegd op een tot de 17de eeuw opklimmende site waarvan de configuratie tot vandaag onveranderd bleef; grachten met bruggen en smeedijzeren hekken, deels verbreed tot parkvijver.

Westerlo (Westerlo)
In de hoek van een perceel, gelegen langs de Grote Nete, staat een opgaande eik die vermoedelijk aangeplant werd als hoekboom om de perceelsgrens te fixeren.

Beeltjensdreef (Westerlo)
De Beeltjensdreef werd aangelegd door Jean-Philippe Eugene de Merode in 1722. Aanvankelijk liep deze dreef van aan de kapel van de Huypensberg (nu gelegen op de Merodedreef) tot aan de Molen in Zoerle (gelegen op de Asberg). Dit was een van de vele dreven die de toenmalige markies van Westerlo liet aanleggen binnen zijn heerlijkheid.

Jagersweg (Westerlo)
Langs de westzijde van een weiland, gelegen langs de Jagersweg te Westerlo, staat een rij knoteiken. In het agrarisch gebied werden bomen traditoneel als knotboom beheerd in functie van het leveren van brand- en geriefhout. Een houtige perceelsrandafscheiding is voor het eerst te zien op een topografische kaart uit 1930. Wellicht is het diezelfde rij die nu nog steeds aanwezig is.