93082 resultaten
ID: 304851 | Landschappelijk element

Kattenroth (Voeren)
De geknotte haagbeuken staat op de perceelsgrens van een verruigd grasland, een voormalige hoogstamboomgaard, ten zuiden van de voormalige hoeve Kattenroth. De omvangrijke knotbomen hebben een mooie representatieve groeivorm.
ID: 37640 | Bouwkundig element

Kattenroth 1 (Voeren)
Langgestrekte hoeve, waarvan het woonhuis dateert van 1727, de links aansluitende schuur en stal uit begin 20ste eeuw.
ID: 132255 | Landschappelijk element

Kerkhofstraat (Voeren)
De gemengde houtkant staat op een talud op de perceelsgrens van een weiland en langs een wandelpad. De samenstelling ervan bestaat uit hakhout van gewone es, opgaande zomereik en sleedoorn. De houtkant vormt een historische eenheid met een landschappelijke structuur, namelijk een talud. De houtkant werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het voorkomen van erosie en het vastleggen van taluds. Een andere functie van de houtkant was het gebruik van het hout als brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout en loofvoedering. Het hakhoutbeheer is een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden gekapt of geknot.
ID: 132269 | Landschappelijk element

Kerkhofstraat (Voeren)
De opgaande es bevindt zich op het kruispunt van wegen en stond rechtover een smeedijzeren wegkruis. De boom is ingeplant op de spitse hoek van een weiland, rechtover een pad dat zich links en rechts van de boom splitst. De omgevende percelen bestaan ook uit weilanden. De boom met omtrek 272 cm (2011) is een beeldbepalend object en heeft een mooie representatieve groeivorm. De boom is aangeplant bij een drinkbron en vormt een eenheid met het wegkruis. De boom is tevens een hoekboom, aangeplant voor het vastleggen van de kadastrale percelen.
ID: 132274 | Landschappelijk element

Kerkhofstraat (Voeren)
De gemengde houtkant staat op het talud van een holle weg. De samenstelling ervan bestaat onder andere uit hakhout van gewone es, hakhout en opgaande bomen van zomereik, hakhout van boswilg, iep, sleedoorn, roos, gewone kardinaalsmuts, opgaande bomen van zoete kers, gewone hazelaar en restanten van een geschoren meidoornveekering op de kop van het talud. De houtkant vormt een historische eenheid met een landschappelijke structuur, namelijk een talud van een holle weg. De houtkant werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het voorkomen van erosie en het vastleggen van het steile talud van de holle weg. Een andere functie van de houtkant was het gebruik van het hout als brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout en loofvoedering. Het hakhoutbeheer is een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden gekapt of geknot.
ID: 132275 | Landschappelijk element

Kerkhofstraat (Voeren)
Het geriefhoutbosje bestaat uit hakhoutstoven van gewone robinia. Het perceel heeft een oppervlakte van ongeveer 560 m². Het bosje werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het aanmaken van brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout. Het betreft een specifieke beheersvorm uit het verleden waarbij beplantingen iets boven het maaiveld werden gekapt.
ID: 304246 | Bouwkundig element

Kerkhofstraat (Voeren)
Kalkzandstenen grafkruis uit 1637 (?) dat in de 19de eeuw hergebruikt werd als ongelukskruis of moordkruis.
ID: 304324 | Bouwkundig element

Kerkhofstraat (Voeren)
Ommuurde begraafplaats gelegen ten noordwesten van het centrum van ’s Gravenvoeren. De begraafplaats werd opgericht in het interbellum na afschaffing van het kerkhof rond de kerk.
ID: 304351 | Bouwkundig element

Kerkhofstraat (Voeren)
Houten wegkruis gelegen in de berm van de weg op een kruispunt van veldwegen tegen een houtkant van meidoorn.
ID: 304764 | Landschappelijk element

Kerkhofstraat (Voeren)
Van op de weg Jolette loopt langs het kerkhof van 's-Gravenvoeren de half verharde Kerkhofstraat noordwaarts het plateau op. Deze holle weg slingert tussen weilanden en akkers en komt uit bij een kruispunt van onverharde wegen ter hoogte van een houten wegkruis. Deze weg vormde een van de talrijke onverharde veldwegen die het dorp verbonden met de noordelijk gelegen akkercomplexen. Het wegkruis markeerde het punt waar vijf van zulke wegen samenkwamen. Hier sloot de holle weg aan op een tweede veldweg die verder noordwaarts liep.