Inventaris

Schophemmerhei 5 (Voeren)
Bakstenen gebouwen onder zadeldaken met muuropeningen voornamelijk uit de tweede helft van de 19de eeuw.

Schophemmerhei 5 (Voeren)
Op de top van de heuvel tussen de Noorvallei en de Voervallei ligt een hoogstamboomgaard bij een hoeve, een stichting vanuit het kasteel Altenbroek. Deze hoogstamboomgaard komt sinds de kaart van Villaret voor, midden de 18de eeuw. Op alle latere kaarten en orthofoto's is op deze plaats een hoogstamboomgaard, ten oosten van de hoeve, te zien. De huidige jonge boomgaard telt een 25-tal hoogstammige fruitbomen. De hoogstamboomgaarden in Voeren kennen een hoge belevingswaarde en dragen bij aan de streekidentiteit van het landschap. Hoogstamboomgaarden hebben een hoge erfgoed- en natuurwaarde en herbergen vaak nog oude fruitrassen. Op de zuidelijke perceelsgrens van de boomgaard langs de weg staat een omvangrijke geknotte es met een omtrek van 266 cm (gemeten op 150 cm hoogte).

Sinnich (Voeren)
Gesmeed ijzeren kruis met gietijzeren Christusbeeld en opschrift: Bid voor de zielen in het vagevuur.

Sinnich (Voeren)
Houten kruis met gietijzeren Christusbeeld, gelegen op de hoek met de Kasteelstraat.

Sinnich (Voeren)
De zeer zware knotwilg met een omtrek van 458 cm staat in een weiland langs de straat Sinnich.

Sinnich (Voeren)
De gemengde houtkant staat op de hellingen van een voormalige holle weg. Deze weg was de rechtstreekse verbinding tussen de Abdij van Sinnich en Remersdaal. Dit traject staat op de Poppkaart en de Atlas der Buurtwegen ingetekend. Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt de spoorlijn Aken-Tongeren aangelegd en wordt deze voetweg doorsneden, waardoor hij zijn verbindende functie verloor. De soortensamenstelling bestaat uit zware hakhoutstoven van linde, hakhout van gewone es, knotbomen van gewone haagbeuk, meidoorn, zomereik, gewone hazelaar, veldesdoorn, zoete kers en sleedoorn. Een geknotte haagbeuk is tevens een hoekboom.

Sinnich (Voeren)
De gemengde houtkant bevindt zich in de bovenloop van de Sinnichbeek, net ten noorden van het spoorwegtracé van de lijn Tongeren-Aken. De houtkant is door graslanden omgeven. Hij bestaat uit opgaande bomen van gewone es, meidoorn, gewone robinia, zoete kers, roos, sleedoorn, olm, zomereik, schietwilg en wilde lijsterbes.

Sinnich (Voeren)
Bij een Mariabeeld langs de Sinnichstraat leidt een smalle asfaltweg het plateau op. Voorbij de huizen gaat deze weg over in een holle weg met zware hakhoutstoven op de taluds. Van deze weg rest enkel nog een groene strook die doodloopt tussen de weilanden. Oorspronkelijk liep deze voetweg over de dorpsakkers helemaal door tot in Remersdaal en vormde zo een alternatieve verbindingsroute tussen de twee dorpen. In Remersdaal is deze weg nog deels overgeleverd als veldweg die zich tussen de weilanden slingert en open zichten biedt op de dorpen rondom. Door de aanleg van de spoorlijn Aken-Tongeren werd deze voetweg echter doorsneden en verdween grotendeels.

Sinnich (Voeren)
Een stelsel van drie bronnen waarvan er twee tot drie poelen worden opgestuwd in graslanden in de vallei van de Teuvenbeek. De twee bronnen liggen in een amfitheater op de zuiderhelling van de Teuverbeek. Twee zijlopen van de Teuverbeek verbinden de bronnen met de waterloop. Eén bron ligt op de noordelijke helling.

Sinnich 13 (Voeren)
De elektrificatie van de streek bezorgde Voeren een aantal typische landmerken in de vorm van de in traditionele stijl uitgevoerde, torenachtige elektriciteitscabines. Deze werden in 1934 gebouwd door de Société Voer-Gulpe, die het net toen exploiteerde.