Inventaris

Weemstraat 1 (Hoeilaart)
Voorbeeld van een serristenwoning met ommuurd en omhaagd voortuintje, uit de eerste bloeiperiode van de druiventeelt. De woning dateert van 1909.

Willem Matstraat 15 (Hoeilaart)
Vrijstaande serristenwoning gedateerd 1903 en dus thuishorend in de eerste bloeiperiode van de druiventeelt. Omringende tuin, toegankelijk via een ijzeren hek tussen vernieuwde bakstenen pijlers. De woning werd in 1905 kadastraal geregistreerd. Op dat ogenblik waren er op het perceel al serres aanwezig.

Oostakker (Gent), Wachtebeke, Zaffelare (Lochristi), Eksaarde, Moerbeke (Lokeren), Sinaai (Sint-Niklaas), Stekene (Stekene)
De archeologische zone omvat het gebied van de depressie van de Moervaart, een vroeger meer daterend uit het laatglaciaal, en de noordelijke rand van dit meer. Deze zone bevat talrijke archeologische vindplaatsen uit het finaalpaleolithicum en het mesolithicum.

Holsbeek, Kortrijk-Dutsel, Nieuwrode (Holsbeek), Wilsele (Leuven), Rotselaar, Wezemaal (Rotselaar)
De alluviale vlakte van de vallei van de Winge en diens zijlopen is bekend door talrijke vindplaatsen uit de prehistorie, meer specifiek het paleolithicum en het mesolithicum. Deze vindplaatsen zijn gekend uit oppervlakteprospecties en enkele opgravingen, en bestaan voornamelijk uit spreidingen van lithisch materiaal.

Everbeek, Nederbrakel, Opbrakel (Brakel)
Het Hayesbos is gelegen op de getuigenheuvelrij die kenmerkend is voor de Vlaamse Ardennen. Het Hayesbos ligt op de noordelijke helling van het Livierenbos. De Verrebeek ontspringt in het Livierenbos. De meeste zijbeken ontspringen in de bronnen in de bosrand van het Hayesbos. De sterk meanderende bronbeek heeft een sterk verval en komt ten noorden van het Hayesbos in een gebied dat gekenmerkt wordt door graslanden rijk aan houtige beplantingen op perceelsgrenzen. De vallei van de Verrebeek is een halfopen landschap rijk aan KLE’s (kleine landschapselementen). Het open landbouwgebied Doensberg ligt ten oosten van de vallei en ten noorden het Hayesbos.

Oombergenstraat 37 (Zottegem)
De pastorietuin herbergt nog een loverprieel en een oud bomenbestand als herinnering aan de 18de- en 19de-eeuwse tuinaanleg. Ook in de tweede helft van de 20ste eeuw zijn boomaanplantingen uitgevoerd die het assortiment sterk verrijken. De bomen die nog representatief zijn voor 18de en 19de eeuw zijn in de erfgoedinventaris opgenomen, waaronder de opgaande haagbeuk die pal in de hoek van het kadastrale perceel geplant werd als hoekboom.

Oombergenstraat 37 (Zottegem)
De pastorietuin herbergt nog een loverprieel en een oud bomenbestand als herinnering aan de 18de- en 19de-eeuwse tuinaanleg. Ook in de tweede helft van de 20ste eeuw zijn boomaanplantingen uitgevoerd die het assortiment sterk verrijken. De bomen die nog representatief zijn voor de 18de en 19de eeuw zijn in de erfgoedinventaris opgenomen, waaronder een paar zomerlindes die ten noordoosten staan van de pastorie.

Oombergenstraat 37 (Zottegem)
De pastorietuin herbergt nog een loverprieel en een oud bomenbestand als herinnering aan de 18de- en 19de-eeuwse tuinaanleg. Ook in de tweede helft van de 20ste eeuw zijn boomaanplantingen uitgevoerd die het assortiment sterk verrijken. De bomen die nog representatief zijn voor de 18de en 19de eeuw zijn in de erfgoedinventaris opgenomen, waaronder een op stam gezette taxus. Onder de taxuskruin groeien ook vier oude op stam gezette buxussen met stamomtrekken van 45, 49, 52 en 49 cm (gemeten op een stamhoogte van 150 cm; meting uitgevoerd in 2016).

Oombergenstraat 37 (Zottegem)
De pastorietuin herbergt nog een loverprieel en een oud bomenbestand als herinnering aan de 18de- en 19de-eeuwse tuinaanleg. Ook in de tweede helft van de 20ste eeuw zijn boomaanplantingen uitgevoerd die het assortiment sterk verrijken. De bomen die nog representatief zijn voor 18de en 19de eeuw zijn in de erfgoedinventaris opgenomen; waaronder een beukenprieel met nog restanten van de metalen steunconstructie. De beuken zijn ten gevolge van achterstallig onderhoud hoog opgeschoten.

Oombergenstraat 37 (Zottegem)
De pastorietuin herbergt nog een loverprieel en een oud bomenbestand als herinnering aan de 18de- en 19de-eeuwse tuinaanleg. Ook in de tweede helft van de 20ste eeuw zijn boomaanplantingen uitgevoerd die het assortiment sterk verrijken. De bomen die nog representatief zijn voor de 18de en 19de eeuw zijn in de erfgoedinventaris opgenomen; waaronder twee tamme kastanjes met stamomtrekken van rond de vier meter (gemeten in 2016). Een van de tamme kastanjes staat in de zuidoosthoek van de tuin, bij een aangelegd heuveltje vanwaar er uitzicht was op het aanpalende valleilandschap en de korenwindmolen.