Inventaris

Nieuwelaan (Meise), J.Van Gijsellaan, Kruidtuinlaan 2 (Wemmel)
Park in landschappelijke stijl van 143 hectare, ontstaan uit de samen­voeging van tot de 12de eeuw opklimmende domeinen: Meise en Bouchout, in 1879-1881 aangekocht door koning Leopold II voor zijn zuster Charlotte en omgewerkt tot één landschappelijk park met twee kastelen; circa 1700 een barok lustslot (Meise) en een feodale burcht (Bouchout), beide rond 1810 omringd door 'Engelse' tuinen met diverse 'fabriekjes' en 'follies', die wellicht een maçonnieke betekenis hadden, onder meer een rustieke rotsbrug annex grot (Bouchout) en een neoclassicistische 'Vriendschapstempel' (Meise), met ook nog een monumentale oranjerie (Meise) en een 'hermitage' in neogotische 'troubadourstijl' (Bouchout); in 1938 aangekocht door de Belgische Staat, vestiging van de Nationale Plantentuin; het kasteel van Meise werd in 1944 zwaar beschadigd en gesloopt; bouw van een imposant serrencomplex ('Plantenpaleis') in 1947-1958 en van een elegant, laatmodernistisch herbarium- en bibliotheekgebouw in 1959-1962.

Nieuwelaan (Meise)
De zogenaamde Vlaamse hoeve is een klein, U-vormig uitgewerkt complex in neotraditionele stijl. Het is ingeplant aan de oostelijke rand van het park net ten noorden van de hoofdingang en dateert uit het derde kwart van de 19de eeuw.

Nieuwelaan (Meise)
In het uiterste noorden van het domein nabij de Vriendschapstempel ligt een ijskelder, waarvan een deel onder de tempel ligt. Deze grotere en beter geïsoleerde kelder werd vermoedelijk gebouwd in 1818 ter vervanging van de 18de-eeuwse ijskelder verder ten zuidwesten.

Nieuwelaan (Meise)
De grote ijskelder is gelegen ten zuidwesten van de Vlaamse hoeve. Hij werd gerealiseerd naar een ontwerp van architect Albert Capronnier van 1879. Het zou gaan om één van de laatste en grootste ijskelders van België.

Nieuwelaan (Meise)
De oranjerie en bijhorende ommuurde moestuin liggen in het noordoostelijke deel van het domein en zijn perfect naar het zuiden georiënteerd met zicht op de vijver. De neoclassicistische oranjerie werd gebouwd omstreeks 1818 toen baron Vanderlinden d’Hoogvorst verder naar het westen een nieuw kasteel liet bouwen ter vervanging van het oude Hof van Meise.

Nieuwelaan (Meise)
Het stookgebouw dateert naar verluidt van 1957 en is gelegen ten zuidoosten van het herbariumgebouw in de zuidoostelijke hoek van het domein. Het betreft een vrij eenvoudig functioneel gebouw met een betonstructuur van één bouwlaag onder plat dak.

Nieuwelaan (Meise)
De plaats van een vermoedelijk 18de-eeuwse ijskelder wordt vandaag slechts aangeduid door een kunstmatig aarden heuveltje dat een bakstenen koepel omhult. De half ondergrondse kelder met een oppervlakte van ongeveer 20 m2.

Nieuwelaan 65 (Meise)
Kasteel Ter Hasselt is een neotraditioneel landhuis op L-vormige plattegrond waarvan de traditionele kern, voortgaande op de jaarankers, opklimt tot 1665. Het neotraditionele uitzicht is het resultaat van een historiserende restauratie en uitbreiding die kadastraal werd geregistreerd in 1908. Op het domein bleef er ook een classicistisch tuinpaviljoen van 1805 en een neotraditionele duiventoren bewaard, evenals een zwembad uit de jaren 1960. Het landhuis is ingeplant aan de zuidelijke rand van het domein.

Nieuwelaan 65-67 (Meise)
Kasteel in neotraditionele stijl met een kern uit 1665, aan de rand van een park in landschappelijke stijl van circa 1,5 hectare; rond 1800 aanleg van een min of meer symmetrische 'jardin à l'anglaise', die in 1908 opging in een landschappelijk, gedeeltelijk bebost park van meer dan 3,5 hectare.

Oppemstraat 153-161 (Meise)
Het Hof ten Steene was voorheen een middelgrote gesloten hoeve met een typerende donjon, die mogelijk opklimt tot de 12de of 13de eeuw. Vermoedelijk refereert de benaming ‘Ten Steene’ naar het eerste in steen opgetrokken gebouw in deze omgeving . Het huidige gebouwenbestand, met uitzondering van de donjon, klimt op tot de 17de en 18de eeuw, hoewel de woning grondig werd verbouwd in 1926. De hoeve is tot vandaag één van de dominante factoren binnen de gehuchtskern.