Inventaris

Van Schoonbekestraat 100-102 (Antwerpen)
Twee gekoppelde burgerhuizen in neoclassicistische stijl, de linker panden van een symmetrisch geheel van oorspronkelijk drie woningen, gebouwd naar een ontwerp door de architect Henri Aerts uit 1870. Opdrachtgever was de familie Ribbens, garen-en-bandhandelaars gevestigd in de Hoogstraat. Het vastgoedproject behoort tot het vroege oeuvre van Aerts, van wie in Antwerpen bouwprojecten zijn teruggevonden uit de jaren 1868 tot 1881.

Van Schoonbekestraat 113 (Antwerpen)
Burgerhuis in neoclassicistische stijl te dateren omstreeks 1880. Het bouwdossier werd niet teruggevonden, bouwheer, ontwerper noch aannemer zijn gekend. Het pand werd in 1908 naar ontwerp van de architect Alfred Portielje uitgebreid en aangepast in opdracht van toenmalig eigenaar, de bankier Jules Stappers.

Sint-Truiden, Tongeren-Borgloon, Tongeren-Borgloon (Limburg), Linter, Zoutleeuw (Vlaams-Brabant)
Deze voormalige spoorlijn 23 loopt van Drieslinter naar Tongeren. Het eerste deel, tussen Drieslinter en Sint-Truiden, werd ingereden op 27 mei 1878. Het laatste deel, tussen Borgloon en Tongeren werd op 10 september 1879 geopend. De spoorlijn werd ook wel de fruitspoorlijn genoemd omdat er veel fruit langs vervoerd werd voor de stroopfabrieken. In 1957 werd het personenverkeer stopgezet. Vanaf 1958 tot 1980 werd de spoorweg definitief gesloten en werden de sporen opgebroken. Het grootste deel van de voormalige lijn 23 is nu aangelegd als fietspad.

Verdussenstraat 36 (Antwerpen)
Bescheiden flatgebouw in brutalistische stijl, voor eigen rekening gebouwd door ingenieur-architect Jan De Mol, naar een ontwerp uit 1969. Het programma omvat een garage op de begane grond, twee huurflats op de eerste en tweede verdieping, en een duplexflat met de eigen woning en het atelier van de ingenieur-architect, die de derde en de dakverdieping beslaat.

Minderbroedersrui 7 (Antwerpen)
Burgerhuis met historische kern, waar op de begane grond het intacte winkelinterieur van de voormalige patisserie van de befaamde bakkersfamilie Van Spilbeeck is bewaard, wellicht daterend uit het vierde kwart van de 19de eeuw.

Grijzegraaf, Oude Linde (Voeren)
Van bij het kruispunt 'Oude Linde' leidt een netwerk aan onverharde wegen naar alle windrichtingen. De weg Oude Linde is een holle weg die tussen hoge taluds met gemengd hakhout naar het noordwesten leidt. De weg kruist de Moelingerweg en vervolgt als Grijzegraaf tot aan de grenspaal met Nederland waarna de holle weg doorloopt. Deze holle weg maakt deel uit van het geheel aan oorspronkelijk onverharde wegen die samenkwamen ten zuiden van het dorp 's-Gravenvoeren en hier aansluiting boden naar alle richtingen. Deze weg liep min of meer parallel met de vallei van de Voer en zorgde voor verbinding met het grensgebied.

Kasteelstraat 4 (Sint-Truiden)
Traditionele erfscheiding bij een lemen tuinmanshoevetje, gebouwd in 1873 voor de tuinman van het kasteel.

's Gravenvoeren (Voeren)
Langs de oever van de Voer staan twee geknotte essen met een knothoogte van ongeveer 5,5 m. De bomen staat tussen een beekbegeleidende beplanting van hakhout van zwarte els.

Kerkhofstraat (Voeren)
Van op de weg Jolette loopt langs het kerkhof van 's-Gravenvoeren de half verharde Kerkhofstraat noordwaarts het plateau op. Deze holle weg slingert tussen weilanden en akkers en komt uit bij een kruispunt van onverharde wegen ter hoogte van een houten wegkruis. Deze weg vormde een van de talrijke onverharde veldwegen die het dorp verbonden met de noordelijk gelegen akkercomplexen. Het wegkruis markeerde het punt waar vijf van zulke wegen samenkwamen. Hier sloot de holle weg aan op een tweede veldweg die verder noordwaarts liep.

's Gravenvoeren (Voeren)
De Kruisgraaf is een diep ingesneden groeve. De vertakte, beboste Kruisgraef is noord-zuid georiënteerd. Het substraat bestaat uit gesteenten uit het Krijt. Bodemkundig bestaat de Kruisgraef uit lemige bodems zonder profielontwikkeling. De lemige gronden rond de Kruisgraef hebben wel een textuur of structuurhorizont. De Kruisgraef is oorspronkelijk een krijtgroeve. De groeve is loodrecht op de vallei georiënteerd. De exploitatie ervan gebeurde via een ontsluitingsweg loodrecht op de parallelweg aan de Voer. In de ravijn komt een zeer grote dassenburcht voor met een lengte van 150 m en 46 uitgangen (1985). De Kruisgraef is een eiken-haagbeukenbos en is beplant met hakhout en opgaande bomen van gewone es, fijnsparren en opgaande populieren. Er komt ook veldolm, hazelaar en meidoorn voor.