Resultaten erfgoedobjecten

< Ga naar zoekformulier

Resultaten erfgoedobjecten

93650 resultaten


ID: 304822 | Landschappelijk element

Kalktufbronnen

Komberg (Voeren)
Het bronnenrijk perceel aan Komberg ligt net ten noorden van de dorpskern van Sint-Martens-Voeren. Het perceel bevat verschillende bronniveau's tussen populierenaanplantingen. In de zuidoostelijke perceelshoek is er een kalktufbron.


ID: 304823 | Landschappelijk element

Bron en kalktufafzettingen

Kwinten (Voeren)
De bronvoerende holle weg, het 'Waterwegske' staat reeds op de Kabinetskaart van de Ferraris ingetekend. Een deel van de holle weg wordt gekenmerkt door kalktufafzettingen. Over een lengte van ongeveer 8 meter is kalktuf waarneembaar.


ID: 304824 | Landschappelijk element

Bronpoelen

Kwinten (Voeren)
De bronpoelen bevinden zich op een zijbeek van de Veurs die vanop op de Martelberg vertrekt. De bron net te zuiden van weg Kwinten staat reeds op de Kabinetskaart van de Ferraris ingetekend. Ook op Vandermaelen staat deze gekarteerd. De bronpoelen zijn door beplantingen omgeven.


ID: 304825 | Landschappelijk element

Kiezeloölietgroeven Schophemerheide

's Gravenvoeren (Voeren)
De kiezeloölietgroeven bevindt zich langs een de holle weg naar Kattenrot, in het Schophemerheidebos. Deze weg vormt de historische verbinding tussen het gehucht Schophem en Kattenroth en Ulvend, over het voormalige heidegebied Schophemerheide. De kiezeloöliet werd samen met vuursteen gebruikt in de wegverharding. De kiezeloöliet is vermoedelijk de oudste verharding. De groeve is overgroeid met bosvegetatie, maar is wel in het reliëf herkenbaar als ontginningsplek.


ID: 304826 | Landschappelijk element

Silexgroeven Schophemerheide

's Gravenvoeren (Voeren)
De verlaten silexgroeven komen op verschillende plaatsen op de helling van Schophemerheide voor. De groeven liggen voornamelijk in de omgeving van wegen. Ze zijn overgroeid met bosvegetatie, maar zijn wel in het reliëf herkenbaar als ontginningsplek. Silex werd gebruikt in de woning- en wegenbouw.


ID: 304827 | Bouwkundig element

Herenhuis in neoclassicistische stijl

Sanderusstraat 19 (Antwerpen)
Herenhuis in neoclassicistische stijl gebouwd in opdracht van de heer G.H.J. Christiaensen, fabrikant van tulle, kant en borduurwerk, naar een ontwerp door François Joseph De Heyder uit 1872. De architect lijkt in Antwerpen slechts kortstondig actief te zijn geweest, bouwdossiers werden teruggevonden uit de jaren 1869 tot 1875. Over zijn verdere oeuvre is niets bekend.


ID: 304828 | Landschappelijk element

Kaphaag van haagbeuk

Meulenberg, Schophemmerhei (Voeren)
Op de oude westelijke bosgrens van Schoppemerheide staat op de perceelsgrens een kaphaag. De kaphaag bestaat uit 16 geknotte haagbeuken met een knothoogte van ongeveer 2 m en 1 geknotte witte paardenkastanje met een knothoogte van 3,5 m. De bomen markeren een oude grens in landgebruik, en tevens mogelijk een eigendomsgrens.


ID: 304829 | Landschappelijk element

Grindgroeven

's Gravenvoeren (Voeren)
De grindgroeven komen op verschillende plaatsen in 's Gravenvoeren voor. De groeven liggen voornamelijk in de omgeving van wegen. Ze zijn deels overgroeid met bosvegetatie, maar zijn wel in het reliëf herkenbaar als ontginningsplek. Grind werd in verschillende toepassingen gebruikt.


ID: 304830 | Landschappelijk element

Houtkant langs de Voerbeek

's Gravenvoeren (Voeren)
De gemengde houtkant staat langs de oever van de Voerbeek. De soortensamenstelling bestaat uit hakhout en knotbomen van schietwilg, hakhout van zwarte els, knotbomen van gele bindwilg, kraakwilg, opgaande Canadapopulieren, knotbomen van gewone es, boswilg en hakhout van linde.


ID: 304831 | Landschappelijk element

Krijtgroeven

's Gravenvoeren (Voeren)
De krijtgroeven komen op verschillende plaatsen in 's Gravenvoeren voor. De groeven liggen voornamelijk in de omgeving van wegen. De groeve aan de Koetsweg is overgroeid met bosvegetatie maar is wel in het reliëf herkenbaar als ontginningsplek. De onderbegroeiing bestaat uit marjolein, kleine pimpernel, karwijsalie en smalle weegbree. De groeve aan Vitschen ligt op een zeer steile helling. Het huidige bodemgebruik is wastine. Krijt werd gebruikt in de landbouw om de akkers en weilanden te mergelen, ze vruchtbaarder te maken.