Inventaris

Terbankstraat 1 (Leuven)
De staakkapel onder een zadeldakje toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes op de hoek van de Tervuursesteenweg en de Terbankstraat werd begin jaren 1950 opgericht door de devote eigenaar van het perceel en is ingewerkt in de haag van het perceel Terbankstraat 1.

Tervuursesteenweg 82 (Leuven)
Het burgerhuis met neo-Vlaamserenaissance-inslag, werd kadastraal geregistreerd in 1896 en opgetrokken in opdracht van Lodewijk Van Overbeek–Perdieus, landbouwer te Heverlee. Tegelijkertijd werd achterliggend op het perceel parallel aan de woning een schuur gebouwd.

Tervuursesteenweg 90 (Leuven)
De langgestrekte hoeve werd kadastraal geregistreerd in 1842 en behoort zo tot de oudste bebouwing langs de Tervuursesteenweg. De hoeve parallel met de straat gebouwd, getuigt van het vroege agrarische verleden van Heverlee (Terbank), dat het landschap buiten de stadsomwalling kenmerkte. De hoeve omvat een woon- en schuurgedeelte onder een zadeldak. De verankerde gevel, de aandaken, de muurvlechtingen ter hoogte van de zijgevels alsook de zandstenen omlijstingen van de deur en de keldergaten verwijzen naar de 19de-eeuwse kern van deze hoeve.

Tervuursesteenweg 94 (Leuven)
De dorpswoning van twee bouwlagen in dubbelhuisopstand werd in 1905 gebouwd in opdracht van Guillaume Vergauw, landbouwer te Heverlee, naar ontwerp van architect Nicolas Decock. De woning is representatief voor de eerste bebouwing van de Tervuursesteenweg uit de vroege 20ste eeuw, die de aanzet gaf voor de verdichting van deze steenweg tot lintbebouwing na de Tweede Wereldoorlog. Met de achterliggende parallel gelegen schuur (geen bouwvergunning aangevraagd en niet kadastraal geregistreerd) sluit deze woning aan bij het landelijke karakter van de steenweg aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw.

Tervuursesteenweg 97A (Leuven)
De dorpswoning met aangebouwde schuur behoort tot de laatste bewaarde laagbouw aan de Tervuursesteenweg, en is representatief voor de oorspronkelijke landelijke bebouwing die deze steenweg kenmerkte aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw. De schuur werd in 1944 tot noodkerk aangepast voor de pas opgerichte parochie van Het Onbevlekt Hart van Maria, vóór de bouw van de gelijknamige parochiekerk die eveneens aan de Tervuursesteenweg is gelegen. De spitsboogvensters met ramen met houten roedeverdeling in de voorgevel vormen nog een getuige van deze historische functie.

Tervuursesteenweg 150 (Leuven)
Vrijstaand burgerhuis met dokterspraktijk in eclectische stijl, gebouwd in opdracht van de arts Gustave Ectors, naar een ontwerp door de architect Louis Corthouts uit 1909. Het beeldbepalende pand ingeplant te midden van een beboomde tuin met hek aan de straat, is gaaf bewaard.

Tervuursesteenweg 236 (Leuven)
Dorpswoning gelegen op de grens van Bertem en Terbank, reeds weergegeven op de Atlas der Buurtwegen uit 1841. Uit de evolutie van het pand, zoals weergegeven door de kadastrale schetsen, blijkt dat het linkse gedeelte sinds 1848 ongewijzigd bleef. Dit diephuis wordt gekenmerkt door een 19de-eeuwse beschilderde, neoclassicistische gevel. De lagere aanbouw werd omstreeks 1900 verhoogd met een graanzolder.

Tervuursesteenweg 389 (Leuven)
De dorpswoning met schuur maakte oorspronkelijk deel van een geheel van twee volgens spiegelbeeldschema gekoppelde woningen, die in opdracht van Leopold Roelants en Pierre Rongé werden opgetrokken naar een ontwerp van de architect Jean Dewit uit 1927.

Tiensesteenweg 2 (Leuven)
Neoclassicistisch hoekhuis met café, na oorlogsschade heropgebouwd in 1940 in opdracht van brouwerij Van Tilt gezusters. De architect (handtekening in het dossier onleesbaar) koos bij de wederopbouw voor een kopie van het neoclassicistische ontwerp dat architect Adolphe Spreutels in 1895 tekende voor het oorspronkelijke pand, in opdracht van Alphonse De Keijzer. De links aanpalende woning werd in 1958 bij het hoekpand geïntegreerd.

Tiensesteenweg 22 (Leuven)
Neotraditioneel burgerhuis gebouwd in 1921 naar een bouwaanvraag die in 1920 ingediend werd door Jules Jacqmotte naar ontwerp van architect Jean Dewit. Jacqmotte koos bij de heropbouw van zijn in de Eerste Wereldoorlog beschadigde neoclassicistische woning voor een totaal andere, neotraditionele bouwstijl, die de wederopbouw in Leuven kenmerkt.