Inventaris

Vilainstraat 13 (Aalst)
De Woning Van Schuylenbergh (1979-1986) kan beschouwd worden als een laat meesterwerk in het oeuvre van Pieter De Bruyne, één van de meest gerenommeerde meubel- en interieurontwerpers van Vlaanderen uit de tweede helft van de twintigste eeuw. Voor de eerste en laatste keer in zijn carrière kreeg De Bruyne hier de mogelijkheid om zijn visie op meubilair en architectuur samen te brengen in een nieuwbouwwoning, in samenwerking met architect Achiel Hutsebaut.

Maastrichtersteenweg (Riemst)
De Maastrichtersteenweg maakt deel uit van de N79 die Sint-Truiden verbindt met Maastricht. Op het traject tussen Riemst en Maastricht is de historische wegbeplanting met opgaande lindes nog deels bewaard. De steenweg is loodrecht georiënteerd op de kerktoren van de Onze-Lieve-Vrouwbasiliek van Tongeren. De aanleg van deze rechte steenweg gebeurde in de periode 1804-1813 onder het bewind van Napoleon.

Heirbaan, Strooistraat (Meise)
Het kruispunt van de Strooistraat met de Heirbaan wordt gemarkeerd door een opgaande Winterlinde met boomkapel.

Luikersteenweg, Tongersesteenweg (Hasselt), Hasseltsesteenweg (Tongeren-Borgloon)
De steenweg N20 verbindt Tongeren met Hasselt en heeft nog relicten van de historische wegbeplanting. Tussen Tongeren en Kortessem staan langs weerszijden van de weg tegenover elkaar gekandelaarde platanen aangeplant. Parallel met de weg werden langsgrachten aangelegd. Vanaf Kortessem wijzigt de wegbeplanting in opgaande zomereiken met sporadisch een Amerikaanse eik. De rechtlijnige steenweg tussen Hasselt en Tongeren werd omstreeks 1740, onder het Oostenrijkse bewind, aangelegd.

Oppemkerkstraat, Pastoriestraat (Meise)
Rond het kerkhof van de Sint-Stephanuskerk in het gehucht Oppem bij Wolvertem is een afsluitingshaag van taxus geplant. Twee toegangen tot het kerkportaal zijn geflankeerd door telkens twee bolvormig geschoren taxustopiary.

Vijverplein (Zutendaal)
De linde werd na de Eerste Wereldoorlog in 1919 aangeplant als vredesboom. De boom werd in 2020 vervangen door een nieuwe boom, via een ent van het oorspronkelijke materiaal.

Eiermarkt 2A, 3, 3A, Geldmuntstraat 1-3 (Brugge)
Bouwblok van drie bouwlagen bij de pleinhoek, opgetrokken in 1860 op de hier toen nieuwe rooilijn. De eclectische gevel met neorenaissance reminiscenties op de hoek die drie panden verbergt, is uniek in de Brugse binnenstad.

Geldmuntstraat 5-13 (Brugge)
Neoclassicistische eenheidsbebouwing met eenvoudige lijstgevel van veertien traveeën en drie bouwlagen, ontworpen na de rooilijnwijziging van het zuidelijke deel van de Geldmuntstraat in 1859. Nummer 9 bewaart een beschilderde, houten art-nouveauwinkelpui naar ontwerp van de Brusselse architect J. Lenoir van 1911.

Geldmuntstraat 17 (Brugge)
Deze stadswoning is opgetrokken in 1859 naar ontwerp van de Brugse stadsarchitect J.B. Rudd. Het is een diephuis van één travee en drie bouwlagen, met een bepleisterde neoclassicistische lijstgevel.

Gentstraat 73 (Menen)
De Castertmolen, een stenen molen om olie te slaan, werd in 1825 gebouwd op de grens met Moeskroen. In 1881 werd de conische stenen molen fors verhoogd in cilindervorm, waaraan de bewaarde molenromp zijn merkwaardige vorm ontleent. De molenromp is achterin gelegen ten noorden van de Gentstraat, op de hoek met een doodlopend deel van deze straat.