Inventaris

Hoegaarden (Hoegaarden)
De kasseiweg die op sommige hedendaagse kaarten als Nermstraat staat genoteerd, is eigenlijk een samenvoeging van verschillende wegen, die elkaar kruisten of in elkaars verlengde lagen. Het tracé bestaat bijna volledig uit Tiense kwartsiet, hier en daar aangevuld met grés.

Herkenrodebosstraat (Hasselt)
Kasseiweg in blauwe hardsteen, ontstaan in 1864 samen met de komst van een industriële stokerij op het grondgebied van de rijke burgerfamilie Claes in Kuringen.

Mgr. Schottestraat (Houthulst)
Eén van twee gelijkaardige, bij elkaar gelegen Duitse betonnen militaire posten uit de Eerste Wereldoorlog. Dit betreft de meest noordelijke constructie.

Sint-Antoniusstraat (Sint-Lievens-Houtem)
Typisch, vrijstaand frietkot uit het laatste kwart van de twintigste eeuw.

Jordaenskaai 24 (Antwerpen)
Monumentaal kantoorgebouw in neogotische en neotraditionele stijl, op de hoek van Jordaenskaai en Vleeshuisstraat, gebouwd in opdracht van de reder Daniel Steinmann-Haghe, naar een ontwerp door de architect Joseph Hertogs uit 1904. Het complex leunt aan tegen een fragment van de burchtmuur uit het eerste kwart van de 13de eeuw.

Nerviërsstraat 9 (Antwerpen)
Kunstenaarswoning in eclectische stijl, gebouwd in opdracht van de kunstdrijver Arnold Arens, naar een ontwerp door de architect Henry Redig uit 1878. Bouwheer Arens leverde vermoedelijk een substantiële bijdrage aan het ontwerp en de inrichting van het interieur, dat tot de beste voorbeelden van de neo-Vlaamserenaissance-stijl in Antwerpen behoort. Samen met de woning werd in de achterliggende tuin, een kunstdrijfatelier opgericht, dat echter in 1901 door het Institut Rachez werd vervangen door een schoolgebouw naar een ontwerp door de architect Jean-Laurent Hasse.

Belgische Dreef 5-8, 7A (Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht)
Gebouwengroep als herenhoeve opgetrokken in 1851 door hertog Prosper van Arenberg na de indijking van de polder en bestaande uit woonhuis met haaks erop aangebouwd bedrijfsgebouw en twee grote langsschuren symmetrisch tegenover elkaar en twee paardenstallen, parallel aan het huis.

Einde Were 2 (Gent)
De Sint-Martinusparochie is bekend als één der oudste parochies van Gent, gesticht in de 10de eeuw. De vroegste elementen in de huidige kerk dateren slechts uit het laatste kwart van de 12de eeuw. Belangrijke verbouwingswerken in de eerste helft van de 16e eeuw. Na grote vernieling door de beeldenstormers in 1577-78, geleidelijke wederopbouw in de loop van de 17de eeuw. Grondige restauraties in 1903-1907 onder leiding van architect Modeste De Noyette. De huidige plattegrond vertoont een hallenkerk met drie gelijke beuken van vijf traveeën, een kruisingstoren en niet-uitspringende transepten.

Weyenberg 5 (Merchtem)
Het Hof ten Berg vormt een historische hoevesite waarvan het huidige gebouwenbestand opklimt tot de 17de-18de eeuw, maar ingrijpende aanpassingen onderging in de 19de en 20ste eeuw.

Bakkersstraat, Kerkstraat, Weststraat, Zeedijk (Blankenberge)
Drie hardstenen trappen, die dateren uit het laatste kwart van de 19de eeuw tot het interbellum, verbinden de Zeedijk van Blankenberge met respectievelijk de Weststraat, Bakkersstraat en Kerkstraat. De monumentale constructies met neoklassieke vormgeving illustreren de ontwikkeling van Blankenberge van vissersdorp tot luxueuze badplaats. Ze kaderen ook binnen de aanleg en geleidelijke verstening van de Zeedijk. De Bakkersstraat- en Kerkstraattrap zijn ontwerpen van Emile Hellemans, respectievelijk uitgevoerd in 1899 en 1900. De Weststraattrap dateert uit de jaren 1920 en is een ontwerp van J. Lamotte, waarbij op Zeedijkniveau nog elementen resteren uit de bouwfase van 1880.