Inventaris

Ernest Van Dijckkaai 37 (Antwerpen)
Aan het uiteinde van het Zuiderterras werd in 1989-1991 een nieuw paviljoen gebouwd met horecafunctie. Het is één van de bekendste ontwerpen van het bureau van architect bOb Van Reeth en is een belangrijk herkenningspunt op de kaaien.

Priester Daensplein 10 (Aalst)
In enkele kranskapellen in het koor zijn nog de oorspronkelijke gewelfschilderingen uit eind 15de - begin 16de eeuw bewaard, met onder meer rankwerk, bloemen, musicerende engelen, engelen met passiewerktuigen, heiligen en tekstbanderollen. In de kapittelzaal is de muurschildering met voorstelling van het Laatste Oordeel van circa 1500 bewaard.

Oudesteenweg 108 (Antwerpen)
Directeurswoning in neoclassicistische stijl volgens de bouwaanvraag uit 1871 opgetrokken in opdracht van de industrieel Joseph Jean Charles De Waele. Tot het project behoorde de bouw van een industriële stoomhoutzagerij en -schaverij op de aanpalende percelen. Uit het bouwdossier vallen de ontwerper noch aannemer af te leiden.

Weygenstraat (Bertem)
De Weygenstraat is een historisch wegtracé waarvan historische kaarten het bestaan minstens tot het midden van de 17de eeuw terugvoeren. Het dankt zijn bestaan wellicht aan de lokale bewoners die zich een weg naar Bertembos en Koeheide baanden.

Heirweg-Zuid 91-93 (Ingelmunster)
De site van de Doornmolen met hoge molenromp van 1856 en Doornmolenhoeve is gelegen op het hoogste punt van Ingelmunster. De hoge molenromp vormt een baken in het agrarische landschap. De Doornmolen is samen met de Zandbergmolen nog de enige getuige van de elf windmolens die Ingelmunster rond 1900 telde. De molenaarshoeve gaat in kern terug tot het einde van de 18de eeuw, maar heeft een uitzicht uit de tweede helft van de 19de eeuw.

Zevensterre (Grimbergen)
Georiënteerde, longitudinale kruiskerk met uitspringende westtoren gesitueerd op een van oost naar west licht hellend terrein. Het met gras begroeid kerkhof bevat nog enkele grafstenen en -kruisen uit de 17de tot begin 20ste eeuw.

Begijnhofdries 42, Gravin Johannastraat 2 (Gent)
Barokgebouwen uit de tweede helft van de 17de eeuw. Ingrijpende restauratie- en aanpassingswerken in het laatste kwart van de 19de eeuw. Nu gegroepeerd rondom een vierhoekige binnenplaats met aanpalende tuin links. Infirmerie ten zuidwesten, opgevat als een bak- en zandsteenconstructie van twee bouwlagen onder afgewolfd zadeldak, waarvan de huidige gevelaspecten dateren van na de verbouwingswerken. Voorgevel van negen traveeën met bewaarde centrale barokdeur van zandsteen. Het Huis van de Grootjuffer situeerde zich in de westvleugel van twee bouwlagen onder zadeldaken, opgetrokken uit bak- en zandsteen. Noordvleugel van twee bouwlagen onder zadeldak. Voormalige kapel van de infirmerie in de zuidoosthoek, opgevat als een eenbeukig bak- en zandstenen gebouw met twee traveeën onder zadeldak, voltooid in 1683. Zijingang van het instituut voorbij de straatbocht: barokportaal afkomstig van het karmelietenklooster in de Vrouwebroersstraat, naar hier overgebracht in 1881-83.

Wachtebeke-Dorp 47 (Lochristi)
Georiënteerde gotische driebeukige hallenkerk, voornamelijk daterend uit de 15de en 16de eeuw, achter lage bakstenen omheiningsmuur onderbroken door vierkante natuurstenen pijlertjes met afgeknotte versierde toppen, van 1908 naar ontwerp van architect Henri Valcke. Halverwege is de afsluiting onderbroken voor een herdenkingsmonument aan de oorlogsslachtoffers van 1914-18.

Sleidinge-Dorp (Evergem)
Ingeplant ten noorden van het dorpsplein, aan het kruispunt met de oude Weststraat, oorspronkelijk met omringend kerkhof omsloten door fraaie ijzeren afsluiting en toegangshekken tussen vierkante arduinen pijlers met vaasbekroning, verwijderd in 1932. Driebeukige hallenkerk van drie traveeën met kruisingstoren. De eerste kerk, een vroeggotische kruiskerk met kruisingstoren, werd gebouwd in de periode 1260-80 en daarna meermaals verbouwd en uitgebreid.

Nieuwelaan 65 (Meise)
Kasteel Ter Hasselt is een neotraditioneel landhuis op L-vormige plattegrond waarvan de traditionele kern, voortgaande op de jaarankers, opklimt tot 1665. Het neotraditionele uitzicht is het resultaat van een historiserende restauratie en uitbreiding die kadastraal werd geregistreerd in 1908. Op het domein bleef er ook een classicistisch tuinpaviljoen van 1805 en een neotraditionele duiventoren bewaard, evenals een zwembad uit de jaren 1960. Het landhuis is ingeplant aan de zuidelijke rand van het domein.