Het archeologisch onderzoek aan de Honzebrouckstraat werd uitgevoerd volgens een sleuvenstrategie, opgelegd door het Agentschap Onroerend Erfgoed. In tegenstelling tot een klassieke vlakopgraving werd gekozen voor een aanpak waarbij het terrein gefaseerd en sample‐gewijs werd geopend. Na een eerder proefsleuvenonderzoek waarbij 12,9% van het terrein werd onderzocht, moest aanvullend 12,5% van het projectgebied worden blootgelegd. Sleuven werden daarbij centraal tussen de reeds bestaande proefsleuven ingepland, zodat in totaal ruim een kwart van het terrein onderzocht werd. De sleuven werden machinaal aangelegd met een tandloze bak van 1,80 m breed (en enkele bredere sleuven van 2,40 m), onder toezicht van de erkende archeoloog. Waar zich sporen aandienden—met name houtskoolmeilers—werd de sleuf in de breedte uitgebreid om de volledige structuur zichtbaar te maken, waarna aanvullende kijkvensters werden aangelegd om de ruimtelijke spreiding beter te begrijpen.