De gemeente wenste naast de St-Niklaaskerk een waterpunt te plaatsen, en liet hiervoor een put graven van ongeveer 1 m op 1 m, voor de plaatsing van een teller. Op ongeveer een halve meter diepte stootte men op een bakstenen koepel, waaronder een waterput bewaard bleek. Omdat men dit niet wilde vernielen, werd de put beperkt uitgebreid naar het zuidwesten. Hier werden evenwel op een diepte van ongeveer 1 meter menselijke begravingen aangetroffen, die gerelateerd zijn aan het oude parochiekerkhof. De werken werden hierop gestaakt, en de vondst werd gemeld.
Uiteindelijk werd beslist om de waterput integraal te behouden, en te integreren in/onder het nieuwe waterpunt, dat evenwel gevoed wordt met stadswater. De skeletresten worden enkel lokaal en oppervlakkig verstoord voor de plaatsing van een tellerput (1 op 1m), waardoor verder onderzoek weinig zinvol is. De aangetroffen skeletresten worden opnieuw begraven in de put en blijven ter plekke.
Auteurs: De Decker, Sam
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)
Bron: https://id.erfgoed.net/dossiers/248252
Type: toevalsvondst (archeologieportaal)
Datum: