De resultaten tonen een duidelijke spreiding tussen ijzertijddateringen en midden‐Romeinse dateringen. Voor STR1 leverde één staal een datering in de midden‐ tot late ijzertijd (381–161 v.Chr.), terwijl het andere in de midden‐Romeinse periode valt (124–311 n. Chr.). Eenzelfde patroon werd vastgesteld voor STR2, met dateringen zowel in de ijzertijd (392–200 v.Chr.) als in de Romeinse periode (87–244 n. Chr.).

Deze combinatie van oudere en jongere dateringen wijst niet op meerfasige bouw, maar op intrusie of menging van houtskoolmateriaal binnen paalkuilvullingen, veroorzaakt door latere bewoning, bioturbatie en algemene verstoringsprocessen in de zandige bodem. De 14C‐resultaten bevestigen de aanwezigheid van zowel een ijzertijdfase als een intensieve Romeinse bewoningsfase op de site, maar zijn niet geschikt om individuele structuren eenduidig te dateren zonder bijkomende typologische of stratigrafische ondersteuning.