Op houtskool uit de vulling van de bronstijd kringgreppel werd een 14C-datering uitgevoerd. Deze dateert in het laatneolithicum of aan het begin van het finaalneolithicum. Wellicht gaat het om een datering van residueel materiaal.
In totaal werden 10 stalen uit de romeinse sporen geselecteerd voor 14C-datering: woonstalgebouwen STR1, STR3 en STR4, gebouw STR6 en de spiekers STR2 en STR5. Uit de paalsporen van gebouw STR1 werden twee houtskoolstalen gedateerd. Op basis hiervan is het gebouw wellicht te dateren tussen de tweede helft van de 1ste eeuw en de eerste helft van de 2de eeuw n. Chr., al is een latere datering ook mogelijk. STR2 wordt op basis van 14C-dateringen vermoedelijk in het derde decennium van de 2de eeuw tot het midden van de 3de eeuw gedateerd. Er werden twee 14C-dateringen uitgevoerd op houtskool uit de vulling van een nokstaander en een wandpaal van gebouw STR3. Het staal uit de nokstaanderkuil leverde een datering op tussen 33 en 16 cal. BC (2.4%), tussen 6 en 169 cal. AD (90.3%) of tussen 185 en 203 cal. AD ( 2.7%). Het houtskoolstaal uit de wandpaal leverde een datering op tussen 130 en 146 cal. AD (3.1%), tussen 153 en 259 cal. AD (64.3%) of 281 en 330 cal. AD (28.0%). Er werden 14C-analyses uitgevoerd op twee houtskoolstalen uit gebouw STR4. Eén hiervan moet als residueel beschouwd worden. Het tweede staal leverde een datering op tussen 130 en 145 cal. AD (3.9%), tussen 153 en 256 cal. AD (69.7%) of tussen 284 en 326 cal. AD (21.8%). Uit één paalspoor van de spieker STR5 werd een houtskoolstaal gedateerd. Dit leverde een datering op tussen 339 en 326 cal. BC (2.7%) of 199 en 46 cal. BC (92.7%). Ook van structuur STR6 werd houtskool gedateerd uit een paalspoor. Er werd een datering bekomen tussen 127 en 255 cal. AD (79.3%) of 285 en 325 cal. AD (16.1%).
Bij de analyse van de stalen uit de bronstijd kringgreppel S53 werd een matige concentratie aan pollen vastgesteld, met een matige taxonomische variatie. Struikhei (Calluna vulgaris) is dominant en verder komen boompollen voor van onder meer hazelaar (Corylus) en els (Alnus). De potstalgedeelten van de Romeinse woonstalgebouwen (S6 en S200) werden bemonsterd door middel van een pollenbak. Ook in de waterkuil of drenkkuil (S442) en een mogelijke mestkuil (S386) werd een pollenbak aangebracht. De twee op pollen gewaardeerde stalen van de potstallen (S6 en S200) vertoonden slechts een zeer lage concentratie en een slechte bewaring van het pollen, waardoor ze niet analyseerbaar waren.
Op de bodem van de mogelijke water- of drenkkuil lag een eiken plank (Quercus sp.) zonder spinthout waarop dendrochronologisch onderzoek uitgevoerd werd. Hoewel er iets meer dan 200 jaarringen aanwezig zijn, was het niet mogelijk om de Romeinse of een andere ouderdom aan te tonen.
Auteurs: Moens, Jan
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)
Bron: BRUGGEMAN J. 2026: Eindverslag archeologische opgraving. Sint-Andries (Brugge) - Gistelse Steenweg 590-596, Rapporten All-Archeo bv 2486, Bornem.
Type: eindverslag (archeologieportaal)
Datum: