Voor het dateren van het hout uit het paalroosterwerk onder muur 1001 werd gebruikgemaakt van dendrochronologisch onderzoek. Eerst werd een geschikte houten plank geselecteerd, afkomstig uit het paalroosterwerk dat als fundering diende voor de zware bakstenen muur. Op basis van de macroscopische kenmerken werd het hout als eik geïdentificeerd. Vervolgens werd het houtmonster overgedragen aan een specialist, die de jaarringen van het monster nauwkeurig opmat.
De breedte van de jaarringen werd grafisch weergegeven en vergeleken met bestaande referentiecurves, in dit geval uit de Maasvallei (Frankrijk/Moezel). Door deze vergelijking kon men bepalen tot welk jaar de buitenste jaarring behoorde. Bij het onderzochte monster bleek de laatste jaarring uit 1512 te dateren. Omdat het spinthout slechts gedeeltelijk aanwezig was, werd het aantal ontbrekende jaarringen geschat volgens het zogenaamde kapinterval type C. Op basis hiervan werd het kapjaar van het hout rond 1532 vastgesteld.
Deze methode maakte het mogelijk om het moment van velling van het hout vrij nauwkeurig te bepalen. Dit is van groot belang voor de datering van de bijbehorende constructie, in dit geval de kademuur. De resultaten van het onderzoek werden verwerkt in tabellen en grafieken, en de herkomst van het hout werd eveneens bepaald aan de hand van de referentiecurves. Zo kon men concluderen dat het hout waarschijnlijk afkomstig was uit de Maasvallei, ten zuiden van de vindplaats.
Auteurs: Van Daalen, Sjoerd
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Van Daalen Dendrochronologie
Bron: van Daalen S. 2026: Tienen - Paardenbrugstraat. Dendrochronologisch onderzoeke, Wijhe.
Type: eindverslag (archeologieportaal)
Datum: