Collectief

Verstraete (familie)

ID
12353
URI
https://id.erfgoed.net/personen/12353

Beschrijving

Familie met vijf generaties van aannemers.

De eerste generatie was Ignatius Verstraete (1802-1891) die zijn bouwactiviteiten in Rumbeke (een deelgemeente van Roeselare) en nabijgelegen dorpen uitoefende. Hij bouwde voornamelijk hoeven en huizen, maar zijn realisaties zijn niet gedocumenteerd. Ignatius Verstraete had twee zonen, die de bouwactiviteiten verder zetten: Augustin Verstraete (1852-1884) en Leonard Verstraete (1860-1946).

Leonard Verstraete (1860-1946) was de grondlegger van het aannemersbedrijf, gevestigd in Rumbeke. Hij leerde van jongs af het vak op de bouwwerven van zijn vader, en volgde ook lessen aan de Stedelijke Academie in Roeselare tussen 1876 en 1880. In 1883, na zijn legerdienst, werd hij volop actief als aannemer, en (ver)bouwde daarbij vanaf 1893 talrijke kerken, kloosters, scholen en huizen.

De derde generatie telde vier zonen van Leonard Verstraete : Georges Verstraete (1888-1956), Michel Verstraete (1890-1947), August Verstraete (1891-1960), en Elie Verstraete (1899-1973). Vanaf 1903 werkten zij mee in het bedrijf. Na de Eerste Wereldoorlog was de firma actief onder de naam van Leonard Verstraete & Zonen. Vanaf 1925 wordt de naam Gebroeders Verstraete gebruikt, en nemen de vier zonen de dagelijkse leiding van het bedrijf. Het bedrijf bleef actief in het bouwen en restaureren van kerken, kloosters, scholen, zorginstellingen en fabrieken; het bouwde ook hoeven en huizen in het kader van de Wederopbouw.

De toename van de bouwactiviteiten na de Eerste Wereldoorlog was de aanleiding voor de oprichting in 1925 van een filiaal in Wilrijk, een deelgemeente van Antwerpen. Dit filiaal werd geleid door Elie Verstraete. In 1944 werd dit filiaal een afzonderlijk bedrijf onder de naam van Algemene Ondernemingen E.G. Verstraete.

De vierde generatie werd actief na de Tweede Wereldoorlog. Michel Verstraete overleed in 1947. Zijn zoon Frans Verstraete (1924-2008) kwam aan de leiding van het bedrijf te staan. In het begin van de jaren zestig kwamen ook zijn broers Luc Verstraete (1937) en Johan Verstraete (1941) het Rumbeekse bedrijf versterken, dat toen de naam Algemene Bouwondernemingen Verstraete P.V.B.A. droeg. Tijdens deze naoorlogse periode ontwikkelde de onderneming zich als een algemeen bouwbedrijf actief zowel in restauratie, renovatie als nieuwbouw. Ook de schrijnwerkerij werd verder uitgebouwd. Kantoren, scholen, ziekenhuizen en rusthuizen behoorden tot hun activiteit. Ook de restauratie van molens behoorde tot hun specialiteiten.

In Wilrijk werd Elie Verstraete vervoegd door zijn twee neven, Carlos Vanhecke (1929-2007) en Joris Vanhecke (1933-2005). Rond 1960 werd het bedrijf omgevormd tot Algemene Ondernemingen E. G. Verstraete & Vanhecke N.V., en nam Carlos Vanhecke de leiding over. Dit bedrijf had een bijzondere reputatie op het vlak van restauratie van gebouwen.

Francis Verstraete (1967), zoon van Luc Verstraete, en Michiel Verstraete (1972), zoon van Johan Verstraete vertegenwoordigden de vijfde generatie van het Rumbeekse bedrijf, dat zij respectievelijk in 1996 en 1994 vervoegden. In 2000 was de oorspronkelijke locatie van het bedrijf in Rumbeke te klein geworden, en verhuisde Bouwonderneming Verstraete N.V. naar een industrieterrein te Roeselare. In 2010 werd de naam gewijzigd naar Bouw- en houtonderneming Verstraete N.V. bekend onder de commerciële namen : Verstraetebouw en Verstraetehout. Michel Verstraete verliet het bedrijf in 2018. In 2018 verwierf de onderneming klasse 8D. Vandaag is de firma georganiseerd rond vier business units : bouw, hout, immo en zorg.

In Wilrijk volgde Dirk Vanhecke (1957) zijn vader Carlos Vanhecke op aan het hoofd van het bedrijf. Zijn zuster Ann Vanhecke werkt trouwens eveneens mee in het bedrijf, dat vooral actief is in de restauratie van historische gebouwen. Het bedrijf is thans gevestigd aan de Fotografielaan te Wilrijk.


Erfgoedobjecten

Uitvoerder van

Brandweerarsenaal

Polenplein 15 (Roeselare)
Het "Arsenaal" werd in 1901-1903 gebouwd als brandweerkazerne naar ontwerp van stadsarchitect D. Denys-Carbonez, bijgestaan door zijn zoon Hilaire. In 1990 ingericht als Nationaal Wielermuseum.


Kruisstraatmolen

Vladslostraat zonder nummer (Kortemark)
De Kruisstraatmolen is een standaardmolen met gesloten voet, gelegen op een molenbelt. De windmolen doet dienst als korenmolen.


Schelderomolen

Molenstraat zonder nummer (Merelbeke)
De Schelderomolen is een stenen korenwindmolen van het type bovenkruier (bergmolen), gebouwd in 1907 door molenmaker Baerdeman uit Velzeke.


Steenakkermolen

O.L.Vrouwstraat zonder nummer (Langemark-Poelkapelle)
De Steenakkermolen, ook Dodenmolen genoemd, is een standaardmolen met open voet, en fungeert als korenwindmolen.


Stenen Molen

Kerkhoflei zonder nummer (Ranst)
De Stenen Molen is een stenen korenwindmolen van het bovenkruiertype (bergmolen), opgericht in 1845 door Martinus De Winter-De Backer.


Tombeelmolen

Molenstraat 41A (Avelgem)
De Tombeelmolen is een bakstenen bergmolen die in 1923 gebouwd wordt na vernieling in de Eerste Wereldoorlog van een houten molen met dezelfde naam. De staakmolen die ervoor op dezelfde plaats stond ging minstens terug tot de 17de eeuw. De huidige molen is een zeldzame wederopbouwmolen en één van de laatste windmolens die gebouwd werden vooraleer hun rol werd overgenomen door mechanische maalderijen.