Collectief

Medaert (alias Middaert) (familie)

ID: 8148   URI: https://id.erfgoed.net/personen/8148

Beschrijving

Van het geslacht Medaert, West-Vlaamse orgelmakers uit de 17de eeuw, zijn de belangrijkste vertegenwoordigers :

  • Geeraert Medaert (°Leuven eind 16de e. - +Roeselare oktober 1658) was van ca. 1607 tot ca. 1617 koster en schoolmeester te Rumbeke en vanaf 1623 te Roeselare. Hij bouwde, resp. werkte aan volgende instrumenten : Rumbeke (1614-1615); Kortrijk (Sint-Maartens, 1617: een voor die tijd groot orgel met 30 spelen); Kortrijk (Onze-Lieve-Vrouw, 1620-1625); Wervik (Sint-Medardus, 1618); Doornik (kathedraal, 1619). In 1649 was hij te Roeselare prins van de rederijkerskamer. Drie zonen waren ook actief als orgelmaker:
  • Louis Medaert; van hem zijn enkel herstellingswerken bekend.
  • Jacques Medaert (°Rumbeke 2 juni 1613 - +Meulebeke 1674), was tevens schrijnwerker, bouwde nieuwe orgels in Meulebeke (1669), Kachtem (Izegem) (1664) en restaureerde de orgels in Brugge (Sint-Jacobskerk, 1669) en Kortrijk (Onze-Lieve-Vrouwekerk, 1671).
  • Arnoult Medaert, derde zoon van Geeraert, werkte samen met Jacques in Gent (Sint-Pietersabdij, 1664) en leverde nieuwe orgels in Meetkerke (1645-1650) en in Westkapelle (1648, het enige orgel waarvan nog residua overblijven).
  • Pieter Medaert (°Meulebeke 2 oktober 1646 - +na 1700), zoon van Jacques, volgde zijn vader op als organist in Meulebeke, bouwde in 1688 een nieuw orgel in Rumbeke en herstelde orgels in Kortrijk en Bellem (Aalter).


Erfgoedobjecten

Uitvoerder van

Orgel begijnhofkerk Sint-Mattheus

Kortrijk (Kortrijk)
De bouwer van het oorspronkelijk orgel is onbekend. Door orgelhistoricus A. Deschrevel werd het instrument toegeschreven aan de orgelmakers Medaert uit Roeselare. Als bouwjaar staat 1678 op de orgelkast gesculpteerd. In de jaren 1785-1787 vond een ingrijpende renovatie plaats, toe te schrijven aan de orgelmakers De Rijckere (Kortrijk). Het orgel werd in 2000-2003 gerestaureerd.


Orgel kerk Sint-Amandus

Meulebeke (Meulebeke)
In 1637 werd, na de heropbouw van de vernielde kerk, een nieuw orgel gebouwd (mogelijks door G. Medaert uit Roeselare). Wellicht werd het opnieuw vernield toen Franse troepen in 1645 de kerk in brand staken. In 1669 leverde J. Medaert (Meulebeke) een nieuw orgel. In 1722 zou er opnieuw een activiteit te signaleren zijn aangaande het orgel, maar nadere gegevens ontbreken. Tot 1896 was een instrument aanwezig dat gebouwd was door de Gentse orgelmakers Van Peteghem in 1783. Er werden in 1866 nog herstellingswerken aan verricht door Ph.-J. Forrest (Geluveld). Het is niet bekend wat er met dit instrument geschiedde bij de herbouw van de kerk in 1893-96. Orgelbouwer P. Schyven (Elsene) leverde een totaal nieuw orgel in 1900. Het instrument werd ingrijpend omgebouwd in 1964 door G. Delmotte (Doornik). Een herstelling vond plaats in 1985 door P.A.J. Andriessen (Menen).


Orgel kerk Sint-Bavo

Merkem (Houthulst)
Het huidige orgel is van Jos. en Pieter Loncke (Esen) uit 1930.


Orgel kerk Sint-Hilonius

Izegem (Izegem)
Het oudste orgel waarover gegevens bekend zijn, was een werk van Geeraert Medaert (Roeselare) uit ca. 1626. Het werd in 1722 ingrijpend gerenoveerd door Louis De la Haye (alias Delhaye) uit Gent. De Kortrijkse orgelmaker P. Deryckere voerde een herstelling uit in 1754. In 1836 verschijnt de Gentse orgelmaker Van Peteghem, die herstellingen uitvoert en voor het onderhoud instaat; misschien is hij het die ook het orgel overplaatst in de nieuwe kerk. In 1884 werden werken uitgevoerd door L.-B. Hooghuys (Brugge). In 1926 werd door Fr. Joris (Ronse) een nieuw orgel gebouwd, echter met recuperatie van een hoeveelheid oud pijpwerk. Herstelling na oorlogsschade: J. Anneessens (Menen), 1945. Een totale ombouw had plaats in 1993, door firma Loncke Orgelbouw (Zarren). Zowat de helft van het pijpwerk uit het vorige orgel werd opnieuw verwerkt.


Orgel kerk Sint-Michiel

Roeselare (Roeselare)
De Sint-Michielskerk heeft een rijke orgelgeschiedenis achter de rug. Reeds vóór de beeldenstorm waren er twee orgels aanwezig.


Orgel kerk Sint-Niklaas

Diksmuide (Diksmuide)
De kerk van Diksmuide heeft een onvoorstelbaar rijke voorgeschiedenis op gebied van orgelbouw. Een prachtig 17de-eeuws orgel, op het koordoksaal, ging verloren in WO I [zie uitgebreide fiche]. In 1932 werd een nieuw orgel geplaatst; ook dit instrument werd vernield door oorlogsfeiten, in 1940. Het huidige orgel, op het W-doksaal, dateert van 1966 en is gebouwd door de firma Jos. Loncke en Zonen (Esen).


Orgel kerk Sint-Petrus

Tielt (Tielt)
In 1643 werd een orgel gebouwd door G. Medaert (Roeselare). Dit is mogelijks reeds verloren gegaan toen in 1645 de kerk in de as werd gelegd. In de jaren 1732-1737 werd een orgel geplaatst door C. Cacheux (Atrecht/Arras). In 1895 renoveerde Ch. Anneessens (Menen) het orgel; in 1933 voerde J. Anneessens een revisie uit. In WO I had het gebouw weinig schade opgelopen; op 26 mei 1940 werden echter de kerktoren, een groot deel van het dak, de sacristie en het orgel vernield. Het huidige orgel werd gebouwd door G. Delmotte (Doornik), in 1969. De bouw van een nieuw orgel met mechanische tractuur wordt gepland (anno 2011); de opstelling van de diverse windladen zal herschikt worden (niet uitsluitend op het zijdoksaal) en een gedeelte van het bestaande pijpwerk zal gerecupereerd worden.


Orgel kerk Sint-Petrus & Paulus

Rumbeke (Roeselare)
In 1614 werd een nieuw orgel geplaatst door G. Medaert (Rumbeke); herstellingen werden door Medaert (sinds 1623 in Roeselare) uitgevoerd in 1631, 1650 en 1657. In 1688 werd nogmaals een nieuw orgel gemaakt, door P. Medaert. In 1843 werd een nieuw orgel gebouwd door Ch.L. Vanhoutte (Vichte); indien dit orgel nog aanwezig was in 1918, dan werd het alleszins vernield bij het dynamiteren van de toren. Het huidige orgel werd gebouwd door J. Anneessens (Menen) in 1934-1935.


Orgel kerk Sint-Petrus (Emelgem)

Izegem (Izegem)
De kerk bezat reeds van in het begin der 17de eeuw een orgel; het werd in 1638 hersteld door Lowys Medaert uit Roeselare. Het huidige orgel was in oorsprong een werk van Dominicus Berger (Brugge), met een meubel van P.J. Vuylsteke (Ingelmunster); het bouwjaar is 1777-1778. Een ingrijpende renovatie en vergroting had plaats in 1883, door Philippus Forrest (Roeselare). Herstellingen door Jules Anneessens (Menen) in 1924, en plaatsing electro-ventilator (tweedehands) in 1933. Het orgel liep enige schade op bij de kerkbrand van 6 februari 1954. Totale renovatie door firma Jos. Loncke en Zonen (Esen) in 1970.


Orgels parochiekerk Sint-Salvator

Harelbeke (Harelbeke)
Het huidig instrument werd gebouwd door Th. Delmotte & Fils in 1908. Van het oude orgel werden herbruikt: het prospect, de windlade van het hoofdwerk, 8 registers. In WO II werd het orgel zwaar beschadigd; het werd gedemonteerd en opgeslagen. Een algehele reconstructie (en transformatie) geschiedde in 1948, door Jos. & P. Loncke.