Persoon

Ureel, Frederic

ID: 8179   URI: https://id.erfgoed.net/personen/8179

Beschrijving

Orgelbouwer Frederic Ureel was eerst in Krombeke gevestigd, en vanaf 1866 in Poperinge. Over zijn scholing is niets bekend. Zijn eerste activiteit situeert zich in 1854 : in Zandvoorde (bij Oostende) leverde hij een klein orgel, niet nieuw doch samengesteld uit recuperatiemateriaal. Na herstellingswerken in Watou (1857) en Wingene (1858-1859) bouwt hij pas in 1871-72 zijn eerste nieuw orgel, in zijn geboortedorp Westvleteren [dit orgel wordt gerestaureerd in 2010-2011]. Het nieuwe orgel van Sint-Andries (bij Brugge), 1874, werd vernield in WO II.


Erfgoedobjecten

Uitvoerder van

Orgel kerk Onze-Lieve-Vrouw

Poperinge (Poperinge)
Volgens een niet te verifiëren bron zou er in de Onze-Lieve-Vrouwkerk in 1715 gewerkt zijn door de Ieperse orgelmaker Jacobus van Eynde. Een kleine hoeveelheid oud pijpwerk, in het huidige instrument nog aanwezig, zou kunnen aan Van Eynde toegeschreven worden. Een belangrijke hoeveelheid pijpwerk dateert echter van respectievelijk 1731 en 1735. Dit materiaal kan met vrij grote zekerheid toegeschreven worden aan de Brugse orgelmakers Berger; alles wijst er op dat er in die periode aanzienlijke werken aan het orgel geschiedden. In 1831 werd het instrument gerenoveerd door Pierre (jr) van Peteghem (Gent). In 1910-1911 volgde opnieuw een ingrijpende ombouw, door Jules Anneessens (Menen).


Orgel kerk Sint-Amandus

Wingene (Wingene)
Over orgels vóór 1858 zijn nagenoeg geen gegevens voorhanden. In 1854 (herbouw kerk) wordt het orgel gedemonteerd en heropgebouwd door Ch.L. van Houtte (Waregem). Nog in hetzelfde jaar vernieuwt Maximilien van Peteghem (Gent) het positief. In 1858-1859 wordt het instrument omgebouwd door orgelmaker Fr. Ureel (Krombeke); toezicht op de werken werd gehouden door priester-architect J.A. Clarysse, die van 1846 tot 1863 onderpastoor was in Wingene; in 1877 voert dezelfde Ureel (sinds 1866 in Poperinge gevestigd) nog nieuwe verbeteringswerken uit. Dit orgel ging verloren in de Eerste Wereldoorlog. Het huidig orgel is een instrument van J. Anneessens (Menen), gebouwd in 1928.


Orgel kerk Sint-Bavo

Watou (Poperinge)
Nadat een oud orgel wellicht vernield werd door de Franse Revolutionairen, werd in 1820 een nieuw orgel gebouwd door René Germain (Ieper). Ingrijpende renovatie door Jules Anneessens in 1911-1912.


Orgel kerk Sint-Bertinus

Poperinge (Poperinge)
In de 17de eeuw zijn diverse interventies van de orgelmakers Van Belle gedocumenteerd; de oudste materiële resten in het orgel dateren van toen. In 1780 vonden herstellingen plaats door J.J. vander Haeghen. Rond 1806 werd het orgel van het koordoksaal overgebracht naar een W-doksaal. Tussen 1825 en 1836 renoveerde P. van Peteghem het instrument. Er werd een nieuwe orgelkast voorzien. In 1903 renoveerde G. Cloetens het instrument naar romantische trend, met behoud van een gedeelte oud pijpwerk; de neogotische orgelkast uit 1836 werd vervangen. In 1948 volgde een transformatie door Jos. en P. Loncke. In de periode 2008-2010 werd het orgel gerenoveerd door G. Schumacher, naar ontwerp van orgeldeskundige J. Braekmans. Er werd een nieuwe orgelkast gebouwd en het instrument werd gereorganiseerd in functie van een maximale integratie van het oude pijpwerk.


Orgel kerk Sint-Jacob-de-Meerdere

Gits (Hooglede)
Kort voor 1927 werd een nieuw orgel gebouwd door Jules Anneessens (Menen), misschien met hergebruik van enkele residua van het vorig orgel. Een herstelling vond plaats in 1994.


Orgel kerk Sint-Martinus

Westvleteren (Vleteren)
Orgel door Frederik Ureel (Poperinge), uit 1871-1873. Licht gewijzigd door Frans Vos (Zichem) in 1928. In 2009 werd een restauratie aangevat; deze werken werden voltooid in januari 2011.


Orgel kerk Sint-Michiel

Roeselare (Roeselare)
De Sint-Michielskerk heeft een rijke orgelgeschiedenis achter de rug. Reeds vóór de beeldenstorm waren er twee orgels aanwezig.


Orgel parochiekerk Sint-Jans-Onthoofding

Stavele (Alveringem)
Het orgel is gebouwd door Pierre-Charles en Lambert-Corneille van Peteghem (Gent) in 1821-23. Herstellingen en wijzigingen geschiedden in 1851 door Frederic Ureel (Poperinge); in 1853, mogelijk door Petrus Albertus Loncke (Hoogstade); nadien door respectievelijk Frederic en Jos. Loncke (Esen). In 1941 plaatste Jules Anneessens (Menen) een ventilator en occasie-blaasbalg. Het orgel werd gerestaureerd door Jan Lapon (Diksmuide) in 1996-97.