Relict van de maand februari: het Hollandcollege in Leuven

maandag 23 februari 2015

Inventariseren en beschermen is selecteren. Met objectiviteit en ervaring afwegen welke constructie we een erfgoedlabel geven. Maar af en toe verliezen we ons hart. Omdat het zo mooi is. Of zo raar. Omdat het verhaal erachter ons treft. Of omdat het zo zwijgt. Omdat het zo goed gerestaureerd is. Of omdat het er niet meer is. Elke maand verklaart een collega de liefde aan zijn of haar favoriete relict.

In februari stelt Evelien Oomen, teamverantwoordelijke Communicatie in ons agentschap, u het Hollandcollege in Leuven voor.

Hollandcollege

Hoe leerde je dit bouwkundig erfgoed kennen?

Tussen 2002 en 2005 studeerde ik Monumenten-en Landschapszorg in Antwerpen. Als afstudeerproject maakte ik samen met enkele collega-studenten een bouwhistorische en -fysische studie van het Hollandcollege of Paridaensinstituut in Leuven. Het collegegebouw werd op dat moment nog bewoond door de congregatie Dochters van Maria.

De zusters stonden in het begin wat wantrouwig ten opzichte van ‘dat jong geweld’ dat nieuwsgierig alle ruimtes in het gebouw onderzocht en op de koop toe ook nog het archief wilde inkijken. Maar anderhalf jaar later was ik kind aan huis.

Waarom is het je favoriet?

Het Hollandcollege kent een vroeg-zestiende-eeuwse kern die in het midden van de achttiende eeuw werd opgenomen in een monumentale vierkantstructuur. Ik hou vooral van de ogenschijnlijk harmonieuze manier waarop de negentiende- en twintigste-eeuwse interieurelementen en moderniseringen op het gelijkvloers en de eerste verdieping werden aangebracht: de spreekkamers in de noordvleugel, het kleine liftje, de wasserij met het ‘chinees torentje’, ...

Omdat ik het bouwhistorisch onderzoek vanaf de opheffing van de universiteit in 1797 voor mijn rekening nam en dus ook het archief van de congregatie zelf onderzocht, heb ik uren, dagen, weken in de bibliotheek in Lodewijk XV-stijl doorgebracht. Vanaf 10 uur (de dag van een student begint niet al te vroeg) zat ik aan een fraai bureautje aan het vensterraam de handgeschreven logboeken van de zusters door te nemen.

Ik kwam heel wat te weten over de verbouwingswerken die van het collegecomplex een klooster moesten maken. Moderniseringen en religie gingen hand in hand: zo werd de installatie van de centrale verwarming officieel ingehuldigd met een eucharistieviering. Maar het viel me ook op dat de zusters fervente skiesters waren.

Het was zalig rustig in de bibliotheek: een soort plechtstatige stilte door de fraaie rocailles van het houtsnijwerk en de krullen op het behang. Af en toe kwam een nieuwsgierige zuster een praatje maken. De opklimmende geuren uit de keuken vertelden me wanneer het middag was. In de winter stond er wekelijks erwtensoep op het menu. Vanaf 4 uur lokte het geroezemoes van de jongeren die de school uitkwamen, me naar buiten, terug het heden in.

Als ik nu in Leuven kom, loop ik altijd even langs het Hollandcollege. Het liefst doe ik dat tijdens de schoolpauzes, wanneer het geroezemoes van de uitgelaten kinderen over de muren klinkt. Dan sluit ik even mijn ogen en ruik ik meteen weer de erwtensoep en zit ik terug aan mijn bureautje in de bibliotheek.

Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.