Neogotische kruisbasiliek met gedeeltelijk ommuurd kerkhof, door een eikendreef verbonden met het kasteel.

De oorspronkelijke gotische kerk werd in 1915 door een brand verwoest, heropgebouwd en vergroot in 1923-26 door architect V. Lenaerts. Van de kerk uit de 15de eeuw bleven een kapel en een sacristie bewaard aan de zuidzijde van het koor. Driebeukige kruiskerk met ingebouwde westtoren, schip van zes traveeën, nog vergroot met twee zijbeuken over de halve lengte van het schip; transept van twee traveeën met vlakke sluiting, koor van twee traveeën met driezijdige sluiting, zuidelijke zijkapel uit de 15de eeuw met vijfzijdige sluiting.

Baksteenbouw afgewerkt met zandsteen, uiterste zijbeuken opgetrokken in zandsteen; leien bedaking (zadel- en lessenaarsdaken). Vierkante westtoren onder ingesnoerde naaldspits gemarkeerd door hoekstenen, doorlopende kordons en steigergaten. Natuurstenen korfboogdeur waarboven radvenster en groot spitsboogvormig drielicht met neogotisch maaswerk. Traveeën gemarkeerd door steunberen met versnijdingen, spitsboogvormige neogotische twee-, drie- of vierlichten (laatstgenoemde in transeptsluitingen). Aan zuidzijde van het koor: lager 15de-eeuws kapelletje met eenvoudige spitsboogvensters en segmentboogdeur met geprofileerde omlijsting onder gotische spitsboog met maaswerk.

Inwendig, spitsbogen op zuilen met achtzijdige sokkel en dekblad. Bakstenen spitstongewelf op halfzuilen en consoles, zijbeuken met kruisribgewelf. Zuidelijke koorkapel met graatgewelf, sluitstenen met 16de-eeuws wapenschild.

Mobilair: Schilderij: Onze-Lieve-Vrouw met kind vertrapt de slang (tweede helft van de 17de eeuw). Houten beeld van Heilige Jacobus de Meerdere (16de eeuw).