De woning die deels in vakwerk werd opgetrokken, is de enige restant van een voormalige hoeve en zou opklimmen tot de eerste helft van de 17de eeuw. Achter de woning ligt de bijhorende tuin.
De woning is een deel van een voormalige hoeve, waarvan de dienstgebouwen zijn verdwenen. De hoeve werd aangeduid als een gesloten complex op de Ferrariskaart (1771-1777) en in de Atlas van de Buurtwegen als een hoeve met losstaande bestanddelen (1846). De hoeve zou opklimmen tot de eerste helft van de 17de eeuw.
De woning is gelegen in het centrum van de Vliermaal, tegenover pastorie en de Sint-Agapituskerk met omliggend kerkhof.
De woning is een dubbelhuis van vijf traveeƫn twee bouwlagen onder een zadeldak evenwijdig aan de straat. De voorgevel heeft een plint in silex met daarboven baksteenmetselwerk met speklagen en hoekbanden in natuursteen. De eerste verdieping is volledig opgetrokken in vakwerk. De noordelijke zijgevel kent eenzelfde opbouw. De achtergevel zou wel volledig in vakwerk zijn opgetrokken.
Het interieur bestaat uit een centrale gang met links en rechts vooraan ruime vertrekken met bewaarde 18de-eeuwse plafonds met troggewelven en 18de-eeuwse schouwmantels. Op de verdieping vinden we een identieke situatie.
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)
Je kan deze tekst citeren als: S.N. 2014: Boerenburgerhuis [online], https://id.erfgoed.net/teksten/153499 (geraadpleegd op ).