Markant en gaaf bewaard industrieel pand in eclectische stijl, met bijbehorende dienstwoning.

Sint-Annapaviljoen

De "Compagnie Intercommunale Bruxelloise des Eaux" (CIBE), diende in 1950 een bouwaanvraag in voor het oprichten van de zogenaamde "Sint-Annaknoop" aan de Grote Hutsesteenweg. De plannen werden getekend door verschillende ingenieurs van de maatschappij.

Een tweede ontwerp, waarvan niet kon worden vastgesteld in hoeverre het afwijkt van het eerste, werd door het schepencollege goedgekeurd op 8 december 1950. Het toont het gebouw zoals we het vandaag nog zien.

Hierop werd een tweede ontwerp gemaakt door de ingenieurs van de maatschappij A. De Saedeleer en A. Achten (afdelingschefs), R. Prévost en J. Sauboin (elektriciteit-mechaniek en constructies), G. Vanhorenbeeck (afdelingshoofd ontwerp) en L. Pollet (directeur-generaal techniek). Waarschijnlijk had ook De Groodt zelf de hand in dit ontwerp want op 19 april 1950 meldde de CIBE aan het schepencollege dat er op de vergadering van 31 maart een akkoord gesloten was met De Groodt over “ons gezamenlijk ontwerp”. Dit ontwerp werd op 8 december 1950 goedgekeurd door het schepencollege.

In het Sint-Annapaviljoen is een zogenoemde "afsluitknoop" ondergebracht, die van groot belang is voor de watervoorziening in het Brussels Gewest, maar ook voor Vlaanderen. De Sint-Annaknoop ontvangt het water van het behandelingsstation voor oppervlaktewater in Tailfer (aan de Maas) en van het reservoir van Rode. Dat water wordt daarna gestuurd naar het net van de Tussengemeentelijke Maatschappij der Vlaanderen voor Watervoorziening en naar het Brusselse Gewest. De Sint-Annaknoop omvat elf zogenoemde hoofdafsluiters en drie meters van groot kaliber, waar per dag zo'n 105 000 kubieke meter water kan doorstromen.

Het vrijstaande gebouw in eclectische stijl van één bouwlaag is opgebouwd uit een combinatie van onregelmatige, gele natuursteen voor de basis, rode baksteen voor het hoger opgetrokken centrale deel en blauwe hardsteen voor de architecturale details. De overkragende schilddaken zijn bedekt met natuurleien. Het pand wordt gekenmerkt door een zeer verzorgde, robuuste, architecturale vormentaal.

Een lagere voorbouw, met centrale hal met links de "salle pour les appar. de controle" en rechts het "bureau (plans)" geeft uit op het centrale deel met "salle de vannes" van anderhalve bouwlaag. Rechts is een tweede, lager volume aangebouwd, met toiletten, "salle H.T." en refter. De voorbouw en het centrale deel zijn volkomen symmetrisch opgevat. De aanbouw rechts doorbreekt dit schema.

De voorgevel van de voorbouw heeft een hoger opgetrokken middenrisaliet met de centrale toegangsdeur onder overkragende waterlijst en een dakvenster hogerop. De deur wordt geflankeerd door getrapte pijlers bekroond door twee kleine ronde zuiltjes in hardsteen. Iedere kamer van de voorbouw is aan de straatzijde voorzien van een halfcirkelvormig venster, in drie gedeeld door hardstenen tussenstijlen en voorzien van een hardstenen lekdrempel. De lage plantenbakken onder elk venster, zoals voorzien op het ontwerp, bleven bewaard. De hoeken van de voorbouw worden geaccentueerd door hun plastische uitwerking.

Het hoger opgebouwde centrale gedeelte heeft rechthoekige vensters, drie smalle bandramen onder de kroonlijst en in de linker en rechtertravee per bouwlaag telkens een drielicht. De linker zijgevel is hier voorzien van een sierlijke, hoge poort met geprofileerde omlijsting in hardsteen, geflankeerd door twee oorspronkelijke lichtarmaturen.

Het oorspronkelijke schrijnwerk bleef bewaard en het gebouw is nog steeds operationeel.

Het tuinontwerp met grasvelden gescheiden door eenvoudige paden met hier en daar struiken en een bloemenperk lijkt bewaard te zijn, net als de omheining, die in dezelfde stijl als het paviljoen is opgevat.

Dienstwoning

Vrijstaande woning gelegen in een omhaagde tuin met vierkant traliehek tussen twee pijlers in gele natuursteen met hardstenen afdekking. Volgens bouwaanvraag van 1952 opgericht in opdracht van de "Compagnie Intercommunale Bruxelloise des Eaux" (CIBE) als "woonhuis van de kantonnier", horend bij de nabijgelegen Sint-Annaknoop op hetzelfde adres. Ontworpen in een eclectische stijl door de ingenieurs van de maatschappij en tot op heden goed bewaard gebleven.

Enkelhuis van twee bouwlagen en twee traveeën onder een overkragend tentdak (leien) op gekoppelde consoles, met een centrale dakkapel en een schoorsteen rechts.

De linkertravee heeft op de benedenverdieping een opengewerkt inkomportaal met rondboog. Het portaal is uitgevoerd in gele, vrij onregelmatige natuursteen met op de linkerhoek een plastisch uitgewerkte pijler. De gele natuursteen wordt doorgetrokken in de sokkel van de rechtertravee. De rest van het parement bestaat uit baksteen, voorzien van een smalle strook pleisterwerk onder de kroonlijst. De rechtertravee heeft een rechthoekig venster met hardstenen lekdrempel op iedere verdieping. Een gevelsteen met het logo "CIBE" is centraal tussen beide bouwlagen geplaatst. Het schrijnwerk werd vernieuwd.

Volgens de plannen is de woning volledig onderkelderd en voorzien van een kolenkelder, een "waschhuis" en een proviandkelder. Op de benedenverdieping gaf de hal (met toilet) toegang tot de keuken (achteraan links), de eetkamer (achteraan rechts ) en het kantoor (vooraan rechts ). Hal, toilet en keuken waren voorzien van een vloer in cementtegels (15x15), eetkamer en kantoor hadden een plankenvloer. Op de verdieping waren vier kamers voorzien, drie van de vier met een plankenvloer. Het kleinste vertrek, boven de hal, had een vloer in cementtegels (15x15).