Bovengrondse betonnen militaire post in een weide ten oosten van de Stroomstraat, net naast huisnummer 69. De bunker ligt op 100 meter ten oosten van een andere voorpostenbunker, aan de overzijde van de Stroomstraat. Gelegen op 1050 meter ten noorden van de kerk van Oosteeklo.
Deze bunker is opgericht als onderdeel van de 'Hollandstellung', een verdedigingsstelling die de Duitse bezetter vanaf 1916 langs de Nederlandse grens liet aanleggen uit vrees voor een geallieerde aanval vanuit het neutrale Nederland. Tussen de zee en Strobrugge (Maldegem) werd deze linie aangelegd door het 'Marinekorps Flandern'. Vanaf Strobrugge tot aan de aansluiting met de 'Stellung Antwerpen' in Vrasene werd de linie uitgebouwd door de Duitse landmacht.
De ‘Hollandstellung’ was het sterkst uitgebouwd tussen Strobrugge en het Kanaal Gent-Terneuzen. Vanaf Strobrugge splitste de 'Hollandstellung' in een 'Vorstellung' langs het Leopoldkanaal, een 'vorgeschobene Linie' met de zogenaamde voorpostenbunkers en tenslotte de 'Hauptkampflinie' of 'Haupt Hollandstellung'. Tussen de voorpostenlijn en hoofdverdedigingslijn was er een dubbele prikkeldraadversperring aangelegd.
Deze bunker maakt deel uit van de 'vorgeschobene Linie'. Deze voorpostenlijn liep vanaf Celie over Boterhoek en Waai, ten noorden van Lembeke en Oosteeklo via Ertvelde tot Rieme. Ten noorden van Oosteeklo zijn 5 voorpostenbunkers bewaard over een afstand van 2 kilometers.
De landmacht hanteerde specifieke ontwerpen voor haar bunkers. Bij de bouw werd gebruik gemaakt van geprefabriceerde betonstenen die, verankerd met ijzers, dienden als gietkoffer waartussen beton gestort werd. Het plafond is meestal gegoten op ijzeren profielen waartussen houten planken waren aangebracht. De voorpostenbunkers zijn allen gebaseerd op hetzelfde ontwerp, doorgaans met een borstwering op het dak die wellicht zowel als gevechtspositie als voor observatie kon dienen.
Opmerkelijk bij deze bunker is het feit dat er nooit een borstwering op het dak is geplaatst. Eveneens opvallend is de aanwezigheid van verf met baksteenmotieven op de muren. Vele bunkers van de 'Hollandstellung' werden gecamoufleerd als huisje, door een vals dak op de constructie te plaatsen en de muren van de bunker te schilderen in zogenaamde bakstenen muren met vensters en deuren. Dit lijkt hier ook het geval geweest te zijn.
Betonnen militaire post met rechthoekig grondplan van 8,2 op 7 meter. Aan zuidelijke en westelijke zijde, ter hoogte van de toegangen, is een L-vormig muurtje opgetrokken, wellicht ter afbakening van een pad.
De tot twee meter dikke muren van de constructie zijn opgetrokken aan de hand van betonstenen. De bovenste rand van het dak is gebogen afgewerkt. Tegen de randen van het dak en op het dak zelf zitten ijzers met ronde gaatjes. Het plafond is gegoten op ijzeren profielen. Op de westelijke buitenmuur zitten verfsporen van een geschilderde bakstenen muur.
Tegen de zuidelijke muur is een betonnen trap. Op het dak is er echter geen spoor van een borstwering terug te vinden. Op het dak konden de initialen F.R.H. teruggevonden worden.
Twee toegangen, één aan westelijke en één aan zuidelijke zijde, vormen de uiteinde van een L-vormige gang, die op zijn beurt toegang verschaft tot één binnenruimte van 3,2 x 2,8 meter. Bij de deuropeningen zijn ijzeren elementen bewaard. In de gang is een grote nis uitgewerkt. In de muren van de binnenruimte zijn kleine nissen uitgespaard, telkens drie boven elkaar, door het weglaten van betonstenen. In de binnenmuren zitten ijzers met een ronde opening voor de bevestiging van bedrading. In het plafond zitten twee vierkante openingen, waarvan één 30 op 30 centimeter meet, een ander 20 op 20 centimeter.
Auteurs: Decoodt, Hannelore
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)
Je kan deze tekst citeren als: DECOODT H. 2015: Duitse voorpostenbunker [online], https://id.erfgoed.net/teksten/175927 (geraadpleegd op ).