Kapel bij Regelsbrugge, reeds vermeld in 1429; zeer vervallen in 1599, in 1658 hersteld, waarna verwoest door Franse soldaten. Vergroting naar het westen toe in 1663, jaartal op cartouche boven het spitsboogvenster van deze gevel. Sluikkerk tijdens het Frans bewind; heropening in 1805. Eigendom van graaf Du Monceau, in 1927 overgemaakt aan de Sint-Martinuskerk. Pittoreske kapel met ommuurd tuintje met linden, ingeplant op hoek van Broekstraat.

De plattegrond ontvouwt een eenbeukige ruimte van vier traveeën met driezijdige koorsluiting. Ten zuiden sacristie. Witgeschilderde baksteenbouw op gecementeerde, afgeschuinde sokkel. Afgesnuit zadeldak (leien) met dakruiter ten westen, ten zuiden sacristie onder lessenaarsdak (pannen). Westgevel met noord- en zuidgevels en koor gestut door middel van steunberen met twee versnijdingen. Spitsboogvensters in gecementeerde omlijstingen; groter, gedicht venster in koor met aanzet van tweelichttracering. Eerste westelijk (toegevoegde) travee onder baksteenfries met overhoekse en rechte muizentand. Zuidgevel met korfboogdeurtje met zandstenen negblokken. Gelijksoortige deur ten noorden onder gebogen druiplijst, daarnaast overluifelde calvarie, steunend op arduinen vleugelstukken (hergebruikt materiaal?). Ten zuiden sacristie met getralied rondvenster in zandstenen omlijsting.

Mobilair: Calvarie (17de, 18de eeuw). Rococo communiebank (1761), door Jan Koopman; bidbank (16de eeuw); afsluiting van hout en marmer (16de eeuw). Behorend tot het gezicht van de Sint-Jobkapel, noordwaarts gelegen huisjes bij inmiddels verbrede straat.