In het kader van de geplande bouw van een meergezinswoning op de hoek van de Weststraat en het Le Marais Vernierplein werd tussen 5 oktober en 11 oktober 2016 een archeologische opgraving uitgevoerd waarbij 23 relevante archeologische sporen afgelijnd. De grondsporen dateren overwegend uit de volle tot late middeleeuwen.

Op het terrein zelf of vlak ten zuiden werd in 1956 al een vooronderzoek uitgevoerd door Prof. Dr. J. Mertens. Dat onderzoek bestond uit twee testsleuven op een noordoost-zuidwest as met een korte onderbreking. Het onderzoek verschafte meer informatie met betrekking tot de bodemopbouw. Het bovenste pakket van ca. 1,5 m dik bestaat uit een zwarte uniforme laag met middeleeuwse scherven. Daaronder bevindt zich een middeleeuwse horizont met grijsbruin klei-zand met ‘vroeg’middeleeuwse scherven (Pingsdorf) en Romeinse ‘pannen en scherven’ bovenop het pleistoceen geel zand met plaatselijk ‘kwelmzand’. In sleuf II, de meest oostelijke gelegen sleuf, was onderin een insnijding af te lezen in de moederbodem bestaande uit zwart humeus zand ‘dat naar turf riekt’. Deze insnijding werd door Mertens geïnterpreteerd als de aanzet van de vermoedelijke Laat-Romeinse verdedigingsgracht. Mogelijk kan deze echter gelinkt worden aan de vroegmiddeleeuwse poel die aangetroffen werd in de opgravingszone.