De Sint-Bernardusabdij is gelegen in de gemeente Bornem, net ten zuiden van de Schelde. Grenzend aan de dorpskern wordt dit landschap langs drie zijden omgeven door bewoning. Enkel langs de noordkant, waar het gebied grenst aan de bossen van ‘t Graafschap van het Kasteel van Bornem, is er een visuele en tegelijk esthetisch waardevolle relatie met de omgeving.

De abdij van Bornem of de Sint-Bernardusabdij heeft voornamelijk een belangrijke cultuurhistorische waarde. Het ommuurde domein, dat vroeger volledig door een gracht werd omgeven, vindt haar oorsprong in 1603. In haar geschiedenis deed het voormalige klooster dienst als opleidingscollege. Op de plaats van het in 1768 afgebroken klooster, werd in de tweede helft van de 17de eeuw de huidige Sint-Bernardusabdij gebouwd. Het betreft een classicistisch en vrij homogeen complex van vier onderkelderde vleugels, met kloosterpand, rondom een binnenplaats. De neoclassicistische kerk, die de noordelijke vleugel uitmaakt, dateert van 1840. De tuin die de abdij omgeeft, werd aangelegd in 1772. In de tweede helft van de 18de eeuw werden werkhuizen, stallen, schuren en een druivenserre voor wijnproductie toegevoegd en werd het geheel omgeven door een bakstenen muur met steunberen. Van het oorspronkelijke Engelse klooster resten nog het claustrum en het college. Vandaag vervult de abdij van Bornem een belangrijke functie voor het plaatselijke sociale- en verenigingsleven.