Voormalige watermolen Janssen, aldus genaamd vanaf 1926. Watermolen op de Voer, reeds op de Ferrariskaart (1171-1777) als dusdanig aangeduid. Het was een graanmolen, die in 1895 gedeeltelijk tot houtzaaginstallatie omgebouwd; de zaagmachine werd vanaf 1942 door stroom aangedreven, in 1951 door een dieselmotor (één koppel stenen op diesel, één koppel op water). De molen werd in 1973 stilgelegd. Thans in bedrijf als zagerij.

De gebouwen zijn in losse schikking gegroepeerd rondom een erf.

Ten oosten, het molenhuis, een witgekalkt bakstenen gebouw van vijf traveeën en twee en een halve bouwlaag onder zadeldak (Vlaamse pannen), op de sluitsteen der deur gedateerd 1825. Na de verbreding van de straat (1883) werd het huis verbouwd (1884); het huidig uitzicht dateert waarschijnlijk uit deze periode. Op de benedenverdieping rechthoekige deuren en vensters in kalkstenen omlijsting, mogelijk daterend van het jaar 1825, zoals angeduid op de hoofdingang: dit is een rondboogdeur in een rechthoekige kalkstenen omlijsting met geprofileerde imposten en de initialen F B (verwijzend naar de toenmalige eigenaar Bernimolin?) en hogervermelde datering op de sluitsteen. De vensters der bovenverdieping zijn halfrond en van baksteen, op een rechthoekig laadvenster onder houten latei na. Gelijkaardige halfronde vensters in de achtergevel.

Metalen bovenslagrad tegen de zijgevel. Inwendig bleef het molenwerk gedeeltelijk bewaard.

Ten westen, het woonhuis, een bakstenen dubbelhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak, uit begin 20ste eeuw.

Ten zuidwesten een voormalige schuur onder zadeldak, thans grotendeels van baksteen, doch met belangrijke resten van het oorspronkelijke stijl- en regelwerk: ankerbalkgebint, het kapgebint bestaande uit twee ankerbalkstandjukken met standjuktussenstijlen, regels en geschoorde nokstijl; bakstenen vullingen.