Voormalige zetel van de heerlijkheid Kesterbeek, achterleen van Brabant, aanvankelijk (13de eeuw) eigendom der gelijknamige familie, in de 15de eeuw in het bezit der de Groote's, in de 17de eeuw gekocht door I. Le Roy en in 1701 door P. Fariseau.

Het huidige kasteel bewaart een 17de-eeuwse kern, die in de 18de eeuw, na de verwoesting door de Franse legers, werd verbouwd, en in 1878 werd vergroot.

De oudste kern van de 17de eeuw, zie het middendeel van twee bouwlagen en zeven traveeën onder een zadeldak, is te herkennen op de gravure die J. Le Roy (1696) toont van een waterkasteel met neerhof en ophaalbrug, en op een tekening van L. Everaert, die een kasteel met omringend park voorstelt, voor de vergroting in de 19de eeuw. Baksteenmetselwerk met zandstenen kelderverdieping en sporen van de traditionele bak- en zandsteenstijl in voor- en achtergevel: speklagen ter hoogte van lateien, middenkalven en onderdorpels, en posten van negblokken bewaard in de hoge, verlaagde rechthoekige vensters. De middeltravee van de voorgevel, opgevat als een vooruitspringend risaliet, opengewerkt door middel van rondbogen op de begane grond en voorzien van een pui met trap, is een 19de-eeuwse kopie van de toestand in de 17de eeuw.

De vier hoge hoektorens die deze vleugel flankeren werden toegevoegd in 1878; hoge rechthoekige volumes geaccentueerd door de steile schilddaken en voorzien van rechthoekige muuropeningen geaccentueerd door de steile schilddaken. Pseudo-muurankers in hun zijgevel geven wellicht het bouwjaar van de middenvleugel.

Omliggend boomrijk park met vijvers.