Versterkte kelder van de voormalige pastorij van Lampernisse, in de Zannekinstraat, vlak naast de kerk.

Historische achtergrond

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de kelder van de voormalige pastorij (of de ruïnes ervan) gebetonneerd, om als schuilplaats gebruikt te worden.

Tijdens de IJzerslag, in oktober 1914, lag het schip van de kerk van Lampernisse vol zwaargewonden. Op 1 december 1914 trof een eerste obus de kerktoren. Tientallen Belgische soldaten die er schuilden, stierven. De kerk was toen al door de Belgische militairen leeggehaald en werd weldra een ruïne. Eerst werd de spits afgeschoten en later vatte hij vuur. Op 8 november 1915 werd de gehavende toren door de Belgische genie opgeblazen omdat het een goed oriëntatiepunt was voor de Duitsers. De brokstukken dienden voor opvulling van de frontwegen.

Volgens een overlevering zouden twee prinsen van het keizerlijk hof overnacht hebben in de pastorij. Deze prinsen zouden door de geallieerden gelogeerd geweest zijn.

Vlakbij Lampernisse werd gedurende de Eerste Wereldoorlog de Belgische tweede verdedigingslinie achter de IJzer uitgebouwd.

Na de oorlog was het grootste deel van het dorp vernield. De dorpskern moest volledig worden wederopgebouwd. In 1922-1923 verrees op dezelfde grondvesten en naar plannen van architect J. Viérin (Brugge), een nieuwe kerk naar voorbeeld van het vorige, vroeggotische monument. Het plan voor de herop te bouwen pastorij van Viérin dateert van 1 augustus 1919 en toont de locatie van de ondergrondse schuilplaats.

Kenmerken

Ondergrondse, betonnen militaire constructie, nu in de kelders van de vroegere pastorij van Lampernisse . Van buitenaf is niets van de constructie te zien. Binnenin zijn er twee vertrekken, die witgepleisterd zijn. In elke ruimte is er één venster aanwezig, die nauwelijks bovengronds uitkijken.