Tijdens het proefsleuvenonderzoek is een waardevolle archeologische vindplaats vastgesteld. Ze omvat sporen van bewoning en erfafbakening. Het gaat om paalsporen, kuilen, greppels en grachten, verstoringen en natuurlijke sporen.
De paalsporen bevinden zich over het hele terrein. Wel bevinden er zich enkele clusters paalsporen centraal en op het noordelijk deel van het onderzoeksgebied, gelegen tussen twee grachten. De sporen in de clusters bevatten houtskool en verbrande leem en zijn vrij groot. Op basis van deze kenmerken hebben ze een vermoedelijke datering in de middeleeuwen, al kan een oudere datering zoals in de Romeinse tijd in deze fase van het onderzoek ook nog niet uitgesloten worden.

Mogelijk kunnen de grachten geïnterpreteerd worden als perceelsgreppels uit de late middeleeuwen. Opvallend is ook dat alle palenrijen die mogelijke gebouwstructuren vormen zich tussen twee grachten bevinden. Mogelijk staan deze greppels dus in relatie tot deze sporen en kennen deze grachten een oudere datering dan de Ferrariskaart weergeeft. Bij gebrek aan vondstmateriaal kan er slechts een brede datering van de middeleeuwen tot de late middeleeuwen aan de greppel en de grachten gegeven worden.

Meer recente paalsporen en kuilen bevinden zich enkel ter hoogte van de reeds afgebroken serre centraal op het terrein. Deze sporen kennen een datering in de nieuwste tijd.