Zogenaamde "Absherberge", vermeld in 1450 als refugiehuis van de norbertijnenabdij van Park (Leuven); op het einde van de 15de eeuw in het bezit van de familie Tseraerts, die het in 1590 verkocht; tijdens de 17de en 18de eeuw nog verscheidene malen van eigenaar veranderd. Heden is het een breed langshuis met twee verdiepingen en een zadeldak (leien), met een behouden kern uit de 17de eeuw doch later aangepast en verdeeld in drie panden. Van de constructie uit de 17de eeuw resten: het zandstenen gevelparement; de gelijkaardige plint met afschuining en een uit verticaal geplaatste boogstenen bestaande latei van een voormalige kelderdeur; enkele deur- of vensterposten met negblokken van voormalige kruisvensters; de steile dakhelling, het schouderstuk links, en twee treden van de vroegere zijtrapgevels.
Van de latere verbouwingen, onder meer van het einde van de 19de eeuw, resulteren: de kroonlijst, de uitgewerkte muurankers, de steekbooglateien en uitspringende onderdorpels der muuropeningen, de deuromlijsting (nummer 72). Boven de poort (nummer 68), een op het einde van de 19de eeuw ingemetselde wapensteen (N. Damant, kanselier van Brabant), gevonden in de kelders van de woning. Moderne winkelpui (nummer 70). In 1895 werd in de gevel van nummer 72 een steen ingemetseld ter herinnering aan het verblijf van arts, chemicus en wijsgeer J.-B. Van Helmont (1579-1644), waarvan men toen verkeerdelijk veronderstelde dat hier zijn woning was. "Ici vécut et mourut/ J.Bptiste Van Helmont/ MDLXXVII - MDCXLV./ Ici naquit le 20 8bre 1614/ Fçois Van Helmont."
Bron: DE MAEGD C. & VAN AERSCHOT S. 1975: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Vlaams-Brabant, Halle-Vilvoorde, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 2n, Gent.
Auteurs: De Maegd, Christiane; Van Aerschot, Suzanne
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)
Je kan deze tekst citeren als: DE MAEGD C. & VAN AERSCHOT S. 1975: Absherberge [online], https://id.erfgoed.net/teksten/40789 (geraadpleegd op ).