Gedenkteken voor de oorlogsdoden van de Eerste Wereldoorlog. Bij een recente verplaatsing werd de sokkel deels vernieuwd.

Het gedenkteken werd op 30 september 1923 onthuld in aanwezigheid van de beeldhouwer Antoon Van Parys (Deinze), burgemeester en schepenen, vertegenwoordigers van het V.O.S. (Verbond der Vlaamse Oudstrijders) die het monument grotendeels financierden, en Cyriel Verschaeve die een kanselrede hield over de wereldvrede. Het Belgische volkslied en de Vlaamse leeuw werden gezongen. De beeldhouwer legde volgens het verslag in het tijdschrift "De V.O.S." (30 september, 14 oktober en 28 oktober 1923) de "Herwording van het Vlaamse Volk, uit het graf der gesneuvelden" als kerngedachte in zijn kunstwerk.

Beschrijving van het gedenkteken.

Lage sokkel met onder meer zes uitgehouwen kruisen. Tussen deze sokkel en het eigenlijke beeld is de sokkel recent vernieuwd met kleine kasseistenen.

Het eigenlijke beeld is een monolitisch arduinen blok waaruit een vrouw met hoofddeksel oprijst die met afgewend hoofd in de verte staart, richting IJzer. Haar massieve hand drukt een bos korenhalmen tegen het blok aan. Op het blok zijn de namen van de oorlogsdoden gebeiteld en volgende inscripties: "STAD LOO AAN ZYNE GESNEUVELDEN 1914-1918", en de versregels van Cyriel Verschaeve "HIER LIGGEN HUN LYKEN ALS ZADEN IN 'T ZAND. HOOP OP DEN OOGST, O VLAANDERLAND". Op de zij- en achterkant staan de namen van de doden, met links het wapenschild van Lo.

Het monument is gesigneerd door de beeldhouwer A. Van Parys (°Deinze 1884 - gestorven Gentbrugge 1968), en gedateerd 1923. Deze kunstenaar werd opgeleid aan de Gentse Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. Hij leerde beeldhouwen in de ateliers van Mathias Zens en Aloïs De Beule. De museumcatalogus van het Museum van Deinze en de Leiestreek omschrijft het werk en de stijl van Van Parijs als volgt: "Zijn kunstwerken zijn allemaal bijzonder gestileerd en er straalt een diepe, innerlijke gevoelswereld uit. Het weglaten van alle overbodige details, wat de sereniteit van zijn overwegend godsdienstige werken ten goede komt, werd in 1928 als expressionisme omschreven. Zijn beelden zijn uit blote steen gehouwen. Door een minimum aan materie weg te hakken verkrijgt Antoon Van Parys prachtig gestileerde beelden die alle een mystieke expressie hebben. Deze beeldhouwer maakte vooral religieuze werken, graf- en oorlogsmonumenten."