Aan de straatzijde van een ijzeren hek tussen bakstenen pijlers voorziene, alleenstaande hoeve en tweewoonst, met ordonnantie: dwarsschuur-stal-woonhuis; acht traveeën en één bouwlaag onder zadeldak (nok loodrecht op de straat, mechanische pannen) tussen gecementeerde aandaken met vlechtingen, schouder- en topstukken, mogelijk verbouwd of compleet heropgetrokken in 1870, confer jaartalankers in de noordelijke tuitgevel, doch waarschijnlijk ouder in kern, confer infra. Gebouwd door Jan Theodoor Tielen (°1813) en Henrica Bleukx, molenaarsdochter van de Klein Molen. In de Atlas van de Buurtwegen (1845) aangeduid als een langgestrekt gebouw, met twee heden verdwenen, losstaande haakse dito elementen ten oosten.

Verankerde, opnieuw gevoegde baksteenbouw; overal vernieuwd houtwerk. Aflijnende overhoekse muizentanden voor- en achteraan. Beluikte rechthoekige muuropeningen op hardstenen lekdrempels; linkse deur met gecementeerde dagkanten. Tot venster aangepaste staldeur. Schuurpoort onder houten latei. Door notelaar beschaduwde zuidelijke tuitgevel met recent benedenvenster. Achtergevel met twee rechthoekige keldergaten en analoge vensters op deels vernieuwde hardstenen lekdrempels.

Interieur van woonhuis met centrale gang, behouden bepleisterde en beschilderde moerbalken en troggewelven, alsook dito gebint.

Ten oosten, voor het dienstgedeelte, parallel dienstgebouw met mogelijke ordonnantie: stal(?)-dwarsschuurtje-bakhuis (met bewaarde bakoven)-varkenshok, van de tweede helft van de 19de eeuw; met een analoge muizentand afgelijnde, verankerde baksteenbouw op gecementeerde plint onder zadeldak (mechanische pannen) tussen dito aandaken; rechthoekige muuropeningen, onder meer enkele staldeuren, deels onder houten lateien; achteraan, later aangebouwde stal onder lessenaarsdak (golfplaten).