Houten staakmolen met teerlingkot (gesloten voet) vermoedelijk opgetrokken op het einde van de 18de eeuw. De molen wordt voor het eerst afgebeeld op de Ferrariskaart (1770-1778) als "Moulin Stamkot". De oudste inscriptie in de molen is "1617 DEVOS", maar is waarschijnlijk afkomstig van een andere molen. Ander inscripties zijn: "1789" op de steenlijst en "VB/ MAELE/ 1826" op de steenbalk.

De molen die één van de laatste houten molens is met volledig verdekkerde wieken, werd in 1935 als één van de eerste molens in Vlaanderen, voorzien van dekkerwieken. De wieken werden verdekkerd om de weerstand ten opzichte van de wind te verminderen en zodoende meer energie uit de wind te halen. Het gebruik van zeilen wordt hierdoor ook overbodig. De verdekkering werd aangebracht op de bestaande Van Vynckeroeden. Na de Eerste Wereldoorlog bevindt de molen zich in slechte toestand waarbij onder meer de molenkast zinkt in haar hoekstijlen. In opdracht van Leon Leander Bekaert wordt de molen door Charles Soetens opnieuw in elkaar getrokken door het aanbrengen van ijzeren profielen en trekhaken. Bij de restauratie in 1990 worden deze herstellingen verwijderd en vervangen door verborgen trekstaven. In 1948 worden zware I-profielen op de berriebalken geplaatst. In datzelfde jaar breekt de buitenroede tijdens het draaien een stuk van de molenkap af. De gebroken Van Vynckeroede wordt vervangen door een nieuwe Verhaegheroede uit Ruddervoorde. In 1960 wordt de molen stilgelegd en raakt hij volledig in verval. Het molenhuis en de mechanische maalderij worden in 1962 afgebroken. In 1993-1994 wordt de molen volledig gerestaureerd en opnieuw maalvaardig gemaakt. De molenkap wordt vernieuwd en bedekt met donkere kunstleien. De dekkerwieken worden wegens hun industrieel-archeologische waarde behouden. Na de restauratie wordt de molen overgedragen aan de vzw Mortiers Molen. In 2000-2001 ondergaat de molen een nieuwe restauratiebeurt.

Standaardmolen op vier bakstenen teerlingen binnen een gesloten ondergedeelte of teerlingkot. Eén van de weinige driezoldermolens in West-Vlaanderen. Deze driezoldermolen is ontstaan door het ontdubbelen van de eerste (of onderste) zolder in een onderzolder met geringe hoogte en daarboven een meelzolder, waar de haverpletter hangt en waar de zakken graan en meel worden opgeslagen. De derde zolder is de steenzolder, waar de twee koppels stenen liggen.

Verticale beschieting op de voor- en linkerzijkant; de rechterzijkant is beslagen met zinken platen. Windveeg en gebroken kap bedekt met kunstleien. Verdekkerde Van Vynckeroeden; vlucht van circa 24 meter. Vangwiel met 56 kammen en kamwiel met 16 kammen; voorwiel met 44 kammen en kamwiel met 14 kammen.

Ten noorden van de molen, woning met schuur op L-vomige plattegrond. De woning van de molenaar dateert van circa 1935, zie oude prentbriefkaart. Bakstenen volume op nagenoeg vierkante plattegrond; plat dak. Lijstgevel vroeger bekroond door balusterbalustrade, zie oude prentbriefkaart. Enkelhuis van vier traveeën en twee bouwlagen; gecementeerde plint. Rechthoekige muuropeningen onder doorgetrokken latei; vernieuwd schrijnwerk. Doorgetrokken arduinen onderdorpels. Zijgevel met muurnisje bekroond door kruis. Gelijke achtergevel. Dwarse, lage langgestrekte schuur. Beschilderde verankerde baksteenbouw onder overkragend pannen zadeldak. Aangepaste muuropeningen.