Gelegen ten zuiden van de kerk, en geplaatst binnen een onregelmatig vijfhoekig perk afgeboord met hardsteen en aan de voorzijde met een omhaagd bloemenperk.

In 1930 gaf de gemeenteraad van Berlare de opdracht een oorlogsmonument op te richten ter nagedachtenis van de gesneuvelden en gestorven opgeëisten van de gemeente tijdens de Eerste Wereldoorlog, en als aandenken voor 62 Belgische soldaten gesneuveld te Berlare tijdens de Veldslag van 4 tot 8 oktober 1914. Deze opdracht werd toevertrouwd aan beeldhouwer Jules Vits van Melle. Feestelijk ingehuldigd op zondag 3 augustus 1930 in aanwezigheid van luitenant-generaal Baron Michel, die bij de slag om Berlare de vierde legerdivisie aanvoerde.

Het gedenkteken bestaat uit een bronzen beeldengroep geplaatst op een hoge sokkel van blauwe hardsteen aanzettend op een breder getrapt voetstuk. De beeldengroep stelt een engel voor, de vrede symboliserend, die zich ontfermt over een stervende zittende soldaat en een geknielde gemartelde opgeëiste. Afgeronde voorzijde van de sokkel met opschrift "1914-1918/ Aan Onze/ Helden" boven een ingewerkt bronzen basreliëf eveneens van Jules Vits met voorstelling van de Veldslag van Berlare en daaronder in bronzen letters het opschrift: "veldslag van berlaere 4-8 oct. 1914". Beide smalle zijkanten van de sokkel zijn voorzien van een hoge bronzen plaat met de namen van de slachtoffers van Berlare tijdens WO I, namelijk 35 gesneuvelden en 12 gestorven opgeëisten. Tegen de vlakke achterzijde van het voetstuk zijn op een grote bronzen plaat 60 namen, het regiment en de plaats van herkomst vermeld van Belgische soldaten, gesneuveld in de Veldslag van Berlare. Zij behoorden bij de 1e Lansiers, 2e Gidsen, 1e Carabiniers, 10e Linie, Grenadiers, Gendarmerie, 13e Linie.

Tegen de frontzijde van de bredere basis van de sokkel, aan weerszij van een uitspringende steen met bronzen lauwertak, zijn twee kleine bronzen platen aangebracht ter herinnering aan de slachtoffers van de oorlog 1940-45: 3 politieke gevangenen en 4 gesneuvelden van Berlare.