In 1966 realiseerde de sociale huisvestingsmaatschappij Ons Dorp een uitbreiding ten westen van haar interbellum wijk Ons Dorp. Deze uitbreiding omvat 32 laagbouw gekoppelde bejaardenbungalows rond drie doodlopende straten, met zowel gemeenschappelijke als private groenzones ertussen. Voor die groenaanleg (die reeds deels verdwenen is voor de aanleg van parkeerterreinen) werd de wijk in 1970 bekroond met de provinciale Groenprijs van het Nationaal Instituut voor de Huisvesting (categorie B).

Deze wijk werd binnen de thematische inventarisatie van het sociale woningbouwpatrimonium niet geselecteerd als bouwkundig erfgoed omwille van onvoldoende erfgoedwaarde op Vlaams niveau.