Algemeen

In 1965 werd bij bouwwerken een omvangrijk bronsdepot ontdekt in een lading aangevoerd vulzand. Het zand was afkomstig uit een zandwinning op de plaats Konijnepijp, nabij de sportterreinen in Lutlommel. Omdat de vondsten niet ter plaatse werden ingezameld en onmiddellijk over verschillende personen verspreid raakten, is de exacte vindplaats niet bekend. Deze kan slechts bij benadering, binnen een straal van enkele honderden meters, worden gesitueerd.

Samenstelling van het depot

Van het depot konden 44 voorwerpen of fragmenten worden gedocumenteerd. Het ensemble omvat minstens vijftien bewaarde kokerbijlen, zes kleine bronzen ringen, drie biconische kralen, drie buisvormige kralen met spiraalvormige ribben, twee holle omega- of paletarmbanden en fragmenten van een bronzen armspiraal. Oorspronkelijk telde het depot vermoedelijk meer dan vijftig stukken, waaronder minstens negentien of twintig kokerbijlen. Een aantal voorwerpen raakte na de ontdekking verloren of kwam in niet nader bekende privécollecties terecht.

De typologische samenstelling dateert het depot in de eindfase van de late bronstijd, meer bepaald in de horizont Ha B3/BF IIIb-LBA 3 en de noordelijke periode Montelius V, op de overgang naar de vroege ijzertijd. De kokerbijlen vertonen zowel Atlantische en Plainseau-invloeden als relaties met noordelijker productiegebieden. De sieraden sluiten aan bij vondsten uit Noord-Frankrijk, België, Zuid-Nederland en Midden-Europa. Het ensemble illustreert daarmee de positie van de Limburgse Kempen binnen uitgestrekte uitwisselingsnetwerken, waarbij de Maasvallei en het Scheldebekken belangrijke verbindingsroutes vormden.

Door de combinatie van kokerbijlen en sieraden, de relatief gave toestand van de voorwerpen en het ontbreken van schroot, gietafval en metaalbewerkingsgereedschap wordt het ensemble niet als een voorraad van een bronsgieter geïnterpreteerd. Waarschijnlijk gaat het om een doelbewuste, mogelijk rituele depositie van kostbare en symbolisch geladen voorwerpen. De sieraden kunnen met een vooraanstaande vrouwelijke persoon of sociale groep worden verbonden, al blijft deze interpretatie onzeker. De oorspronkelijke depositiesituatie is onbekend. De vindplaats lag vermoedelijk op droge dekzandgrond, mogelijk in een destijds relatief geïsoleerde zone.