Op de Vossenberg te Rotem (Dilsen-Stokkem), nabij de oostelijke rand van het Kempens Plateau, werden tussen het einde van de jaren 1970 en 1992 bij veldprospecties vier bronzen kokerbijlen aangetroffen. De vondsten waren afkomstig van een beperkte zone op een akker, gelegen op de overgang tussen het hoogterras van de Maas en de Maasvallei.

Naar aanleiding van de vondstmelding werd in maart 1993 een controleonderzoek uitgevoerd, waarbij een sleuf van 13 × 13 m werd aangelegd. Hierbij werden geen archeologische sporen vastgesteld die met de bronzen voorwerpen in verband konden worden gebracht. Bij aanvullende metaaldetectie van de ploegvoor werden wel twee fragmenten van een bronzen knopsikkel aangetroffen. Een verdere prospectie in een straal van circa 50 m leverde geen bijkomende vondsten op.

De vondsten worden geïnterpreteerd als onderdelen van één oorspronkelijk bronsdepot, bestaande uit vier zware kokerbijlen en een fragmentarisch bewaarde knopsikkel. De kokerbijlen behoren tot het zogenaamde Niedermaas- of Nedermaas-type, gekenmerkt door een gedrongen vorm, parallelle zijden, een rechthoekige doorsnede en doorgaans een groot D-vormig oor. Drie bijlen vertonen imitatievleugels. Eén exemplaar heeft een afwijkend geplaatst oor op een breed vlak en kan mogelijk als dissel of hak hebben gefunctioneerd. De knievormige knopsikkel vertoont onder meer overeenkomsten met exemplaren uit Ny en Berg-en-Terblijt.

Op basis van typologische vergelijkingen met verwante bronsdepots wordt het depot gedateerd in Hallstatt A2–B1 (Bronze final IIb–IIIa), in de late bronstijd. De oorspronkelijke depositiecontext kon niet worden vastgesteld. De interpretatie als samenhangend depot berust op de concentratie van de vondsten en hun typologische en chronologische samenhang.