Sint-Amandus is de patroonheilige van de kerk. Dit patrocinium wordt normaal in de vroege middeleeuwen geplaatst. Samen met het toponiem Weenbrechtcheem verwijst dit naar periode. De kerk was in de middeleeuwen een quarta capella, vermoedelijk ressorterend onder de kerk van Oplinter. Het patronaat en de tienden behoorden toe aan de abdij van Hélécine. De oudste afbeelding dateert uit 1669, het is een ivoren blad getekend door J.B. Jongelinckx, beeldhouwer in Antwerpen. In 1333 werden reparaties voorzien aan daken, ramen, grote klok enz.. De toren wordt een egregia turris genoemd, die fel verwaarloosd was in 1603. In 1609 was gans het gebouw gerestaureerd. In april 1633 brandt de kerk af na een blikseminslag. Het koor en het schip worden hersteld door de abdij, de zijkapellen door de inwoners. Het gebouw was oorspronkelijk driebeukig, in 1755 worden er twee beuken afgebroken. De herbouw begon vanaf 1794 en duurde tot en met 1829. Enkel het koor werd niet herbouwd. In 1669 staat de kerk afgebeeld met een schip zonder ramen, grote transseptarmen en een spitsboograam in de eindmuren. Het koor bestaat uit één travée met een sluitmuur met drie zijden en steunberen. Het plafond draagt de datum 1744. De enige travée heeft gotische ramen. De toren is vierkant met afgeronde hoeken.