Bij een archeologische verkenning aan de Hoogstraat 5-7 te Oudenburg werd in 2003 een 83 m lange proefsleuf aangelegd ten zuiden van het Romeinse castellum.
Op gemiddeld ca. 2 m onder het huidige maaiveld werd een 20-25 cm dikke Romeinse bewoningshorizont aangesneden, met paalkuilen, standgreppels en vermoedelijke greppels. Twee standgreppels vormden de hoek van een houten gebouw; aansluitende diepe paalkuilen behoren mogelijk tot een aanbouw. Door de beperkte onderzoeksoppervlakte kon geen volledige gebouwplattegrond worden gereconstrueerd. Het aardewerk, waaronder terra sigillata, lokaal kustaardewerk, grijs gedraaid aardewerk, kruikwaar en late terra nigra(-achtige) waar, dateert de bewoning voornamelijk op het einde van de 2de-begin 3de eeuw n.Chr. De sporen worden geïnterpreteerd als perifere bewoning aan de rand van de zandrug waarop het castellum werd gebouwd en sluiten waarschijnlijk aan bij eerder aangetroffen bewoningssporen ten zuiden van het terrein.
Het Romeinse niveau wordt afgedekt en doorsneden door een dik donker pakket waarin een fase uit de 12de-13de eeuw met kuilen en mogelijke grachten en een laatmiddeleeuwse fase vanaf de 15de eeuw konden worden onderscheiden. Tevens werden 14de-15de-eeuwse bakstenen kelders aangesneden. De zogenaamde zwarte laag lijkt in verspreiding mogelijk begrensd door de in 1128 aangelegde Stedebeek, maar haar precieze ontstaan blijft onduidelijk.
Auteurs: Meylemans, Erwin
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)
Beschrijving:
Enkele kuilen en grachten
Grote gracht met veel puin in de vulling, volgde mogelijk de loop van een oudere gracht.
Overwelfde kelders van de afgebroken woningen. Datering van de kelders in de 14de-15de eeuw op basis van het baksteenformaat.
Enkele fragmenten steengoed uit Raeren, grotendeels rood oxiderend gebakken aardewerk.
Fragment van een klein bord met gele slibversiering hoort thuis in de 16de eeuw. Een volledig geglazuurd randfragment met dekselgeul leunt ook aan bij de 16de eeuw.
15de eeuw
Beschrijving:
Een Romeinse horizont van ca. 20 à 25 cm dik. Deze laag diept uit in een aantal paalkuilen, standgreppels en 2 vermoedelijke grachtjes.
Twee standgreppels vormen de hoek van een gebouw.
37 scherven: 8 terra sigillata, 21 scherven lokaal vervaardigde 'handgevormde' waar (zgn. kustaardewerk), 5 fragmenten grijs gedraaid aardewerk met zandig baksel, 2 fragmenten kruikwaar, 1 scherf late terra nigra of terra nigra-achtige waar.
Waarschijnlijk restanten van de perifere bewoning aan de rand van de zandrug waarop het castellum werd gebouwd.
laatste kwart 2de eeuw-3de eeuw
Beschrijving:
ophogingspaketten
Eén van de vroegste scherven is vermoedelijk Karolingisch: een reducerend gebakken scherf, waarbij de klei duidelijk van de wand is afgeschraapt.
Merendeel van aardewerk uit 12de-13de eeuw: reducerend gebakken aardewerk (vooral kook- en voorraadpotten) en rood oxiderend gebakken aardewerk, één Maaslands fragment (import).
12de eeuw-13de eeuw