Binnen het plangebied werd naar aanleiding van een omgevingsvergunning voor de aanleg van een natuurgebied een archeologisch vooronderzoek uitgevoerd.

Om inzicht te krijgen in de bodemopbouw werd eerst een landschappelijk bodemonderzoek uitgevoerd. Het terrein werd onderzocht door middel van 45 landschappelijke boringen. Op basis van de resultaten van het landschappelijk bodemonderzoek bleek dat de bodem in een deel van het studiegebied voldoende goed bewaard is en potentieel heeft om goed bewaarde archeologische resten te bevatten voor zowel steentijd artefactensites als sporensites.

Binnen het plangebied werd tevens een geofysisch onderzoek door middel van elektromagnetische inductie (EMI) uitgevoerd. Dit onderzoek had tot doel om o.a. uitgravingssporen, oude funderingsresten, opgevulde grachtstructuren en vroegere uitgravingen in kaart te brengen. Er werden aanvullende controleboringen geplaatst om de resultaten te toetsen. Ten aanzien van sporenvindplaatsen leverde het geofysisch onderzoek met aanvullende controleboringen indicaties voor de aanwezigheid van antropogene structuren in de ondergrond. Het gaat voornamelijk om 17de-19de-eeuwse perceleringsgreppels en tal van ongedateerde uitgravingen of kuilen.

Tot slot werd overgegaan tot een verkennend booronderzoek. Aan de hand van 191 boringen werd de aanwezigheid van een steentijd artefactensite getoetst. Echter, dit onderzoek was negatief. Dit doet vermoeden dat eventueel aanwezige steentijdsites binnen de grenzen van het studiegebied niet goed bewaard zijn en wellicht reeds volledig opgenomen zijn in de ploeglaag. Er werden bodemstalen van het aanwezige veen genomen voor paleo-ecologisch onderzoek.