Van 06/01/2022 tot 12/01/2022 voerde All-Archeologie bv een vlakdekkend archeologisch onderzoek uit te Elversele (Temse) ter hoogte van de Dorpstraat 59. In 3 werkputten werden 351 archeologische sporen geregistreerd op een terrein met een oppervlakte van 2161 vierkante meter. Op een klein aantal wel gekozen sporen werd een 14C-datering uitgevoerd om de chronologie beter te kunnen vatten.

De opgraving leverde nederzettingssporen op uit de late ijzertijd, de Romeinse periode en de volle middeleeuwen. De overige sporen zijn te dateren in de late middeleeuwen en/of de nieuwe tijd en houden verband met een voormalige landschapsindeling.

Twee vierpostenspijkers dateren uit de late ijzertijd. De gekoppelde sporen bevatten enkel niet-diagnostisch handgevormd aardewerk. Via 14C-onderzoek werd een datering (353-54 cal BC) bekomen op verkoolde botanische macroresten. Twee vierpostenspijkers zijn te dateren in de Romeinse tijd op basis van dakpanfragmenten en aardewerk. Een palenrij hoort dan weer tot de periode late ijzertijd/Romeinse periode.

Twee gebouwplattegronden van hoofdgebouwen zijn te plaatsen in de volle middeleeuwen. Het betreft een bootvormig gebouw met eraan gelinkte osendropgreppels. Een 14C-datering van met dit gebouw gelinkte verkoolde macrobotanische plantenresten gaf een datering van het midden van de 11de tot het begin van de 13de eeuw (1045-1225). Deze bootvormige plattegrond oversnijdt een 3-beukige plattegrond die bijgevolg gezien de in de context ervan aangetroffen vondsten gelinkt met de horizontale stratigrafie ook in de volle middeleeuwen kan geplaatst worden. De verkoolde plantenresten gekoppeld aan het bootvormige gebouw verwijzen door de aanwezigheid van rogge, gerst en peulvruchten volgens de onderzoekers naar het gebruik van het drieslagstelsel.

De overige sporen (greppels, grachten, kuilen) zijn te situeren in de late middeleeuwen en/of de nieuwe tijd en zijn wellicht te koppelen aan een voormalige landindeling: perceelsgreppels en ontwateringsgrachten dus.